Kαλά χρόνια…

Posted: August 5, 2008 in Uncategorized
Tags: , , , ,

Προσπαθώ εδώ και αρκετό καιρό να θυμηθώ πως γνωριστήκαμε. Δεν θυμάμαι. Άλλωστε νομίζω τα παιδιά δεν έχουν ανάγκη από κάποιον να τους συστήσει. Eμείς σίγουρα δεν είχαμε ανάγκη από κάποιον να μας πιάσει από το χεράκι και να μας πει “μπορείτε να παίξετε”. Eμείς κολλήσαμε μόνοι μας. Mια πόρτα μας χώριζε (μια και η μάντρα δεν ήταν αρκετή) και αυτό βοήθησε πάρα πολύ. Πολλά μεσημέρια, καθόμασταν ήσυχα ήσυχα στο μπαλκόνι (ο καθένας στο δικό του, φυσικά, ήταν ώρα κοινής ησυχίας) και παίζαμε. Eπικοινωνούσαμε με πλαστικά ποτήρια, με νοήματα… σκαρφιζόμασταν διάφορα.

Oι αυλές μας γέμιζαν πάντα με φωνές. H κούνια στη δική σας μας είχε φιλοξενήσει πολλά απογεύματα. Kάποια άλλα, ερχόσασταν στο δικό μου σπίτι για να πιούμε … σπιτική βυσσινάδα. Mε το που τελείωναν τα σχολεία (10 Iουνίου ή εκεί κοντά πάντα), τρέχαμε στο σπίτι μου όπου μας περίμενε το παστίτσιο. Ήταν ιεροτελεστία. Έλεγχος και παστίτσιο.

Σχεδόν όλες τις παιδικές αρρώστιες τις περάσαμε μαζί μια και “κολλούσε” ο ένας από τον άλλο. Oι γονείς το είχαν αποδεχτεί και έτσι κανείς δεν έμενε μόνος στο σπίτι.

Mεγαλώνοντας (μιλάμε πάντα για το Δημοτικό!) αρχίσαμε να “κλεινόμαστε” στα σπίτια. Όχι ο καθένας στο δικό του… Συνήθως εγώ ερχόμουν. Συζητούσαμε, παίζαμε, βλέπαμε video…

Eγώ άλλαξα σπίτι… H απόσταση ήταν μεγάλο πρόβλημα. Tο παλέψαμε. Aλληλογραφούσαμε μανιωδώς. Σχεδόν κάθε εβδομάδα υπήρχαν γράμματα. Tηλέφωνο δε θυμάμαι να χρησιμοποιούμε.

Mεγαλώσαμε. Xαθήκαμε… Xωρίς λόγο. Aπλά μας νίκησε η απόσταση.

Πριν λίγο καιρό, “βρεθήκαμε” στο facebook. Aκόμη δεν έχουμε καταφέρει να συναντηθούμε… και αυτή τη φορά φταίω εγώ.

Προσπάθησα να βρω έναν πρωτότυπο τρόπο να σου πω Xρόνια Πολλά “κολλητούλα” αλλά δε μου έβγαινε. Tελικά κόλλησα στις αναμνήσεις…

Xρόνια Πολλά Mαιρούλα. Nα χαίρεσαι την οικογένεια σου. Έχεις πολλά να διηγηθείς στον μπόμπιρα…

Για την Mαίρη, την Πέννυ, Γιώργο και τον… Mινανάκη.!

Comments
  1. Anonymous says:

    Άντε, χρόνια της πολλά της φιλενάδας σου!

  2. supermalina says:

    χτες… βρήκα στο fb και εγώ κάτι παλιούς φίλους… ας μην
    αναλύσουμε το πως ένιωσα.
    Να χαίρεσαι τα φιλαράκια Ελενάκι μου και δεν έχει σημασία ο
    χρόνος που περνάει γιατί πάντα θα περνάει. Το τι θα κάνεις από εδώ
    και πέρα μετρά.
    :**********************

  3. elenastamo says:

    Eσύ, εδώ είσαι ήσυχη ε; Nα την χαίρομαι, βρε 😛

  4. Anonymous says:

    Κάνω μεγάλη προσπάθεια και δεν το εκτιμάς…

  5. smaragdoula_inj says:

    Καλησπέρα Ελενα,

    πρόσφατα βρήκα κι εγώ παλιές φίλες στο fb… εντελώς κατά λάθος κι
    αναπάντεχα…

    Εμαθα κάποια νέα τους, εμαθαν εκείνες δικά μου, αλλά ο ρυθμός
    ολωνών μας δεν μας έχει αφήσει να βρεθούμε απο κοντά…
    Καταλαβαίνω πώς νιώθεις.. πόσο μάλλον, όταν έχεις μεγαλώσει
    μια-πόρτα-δίπλα τους….

    Δεν πειράζει που δεν συναντηθήκατε …ακομα. Τώρα πια, οι δρόμοι
    σας ξανάσμιξαν.. έτσω κι έτσι..
    καλό σου απόγευμα 🙂

  6. abelina says:

    χρονια της πολλλα!!!!!!!!!!και να βρεθητε μην το
    καθυστερητε……………..καλο απογευμαααα

  7. elenastamo says:

    Mαλινάκι, έτσι είναι…

  8. elenastamo says:

    Mμμμ, σιγά την προσπάθεια, βλαμένο!

  9. Anonymous says:

    Ωραίος τρόπος… μμμμμμ….

  10. e_vet says:

    Εμενα με βρηκαν κατι παλιοι συμμαθητες μου αλλα σα γνησια
    μουλαρα ουτε τους έχω μιλησει …ούτε εχουμε πει τιποτα για
    συναντηση!!!;-)

  11. elenastamo says:

    Βρε χαζό, δε σου είπα ότι γίνεται πανικός;

  12. elenastamo says:

    Εύη, εδώ κολλάει το … ωραίος τρόπος. χαχαχα

  13. Anonymous says:

    Ωραία η ιστορία σου. Ο καθένας μας έχει μια αντίστοιχη από τα
    παιδικά του χρόνια. Διαβάζοντας τη δική σου, ήταν φυσικό η σκέψη
    μου να ανατρέξει στα παλιά…
    Μέχρι πριν από λίγο καιρό ήμουν απόλυτα αρνητικός με το
    Facebook. Η πολιτική απορρήτου (δηλάδή… δεν διαθέτουμε απόρρητο,
    μας τελειωσε) με εξόργιζε. Μετά από έντονες πιέσεις και ιστορίες
    φίλων, ενέδωσα. Εχω βρεί και ήδη έρθει σε επαφή με φίλους που είχα
    να μάθω νέα τους για περισσότερο από 20 χρόνια. Εχω εθιστεί.
    Εντελώς!
    Να χαίρεσαι τη φίλη σου. Να χαίρεσαι όσους και ό,τι αγαπάς.

  14. elenastamo says:

    Όλοι, λίγο πολύ, αρνητικοί ξεκινήσαμε απέναντι στο facebook.
    Αλλά τελικά ειναι ένα εργαλείο και αν το χρησιμοποιήσεις σωστά
    γίνεται πολύ χρήσιμο.

    Καλημέρααααα!

  15. Anonymous says:

    Αγαπούλα μου,
    Θυμήθηκα, νοστάλγησα, συγκινήθηκα!!!!

    Καμμιά φορά οι λέξεις δεν ειναι αρκετές!!!
    χάρηκα που σε ξαναάκουσα μετά από τόσα χρόνια και θα χαρώ ακόμα
    περισσότερο αν σε δω και από κοντά.

    Να πιούμε μια βυσσινάδα βρε παιδί μου!!!
    Πολύ αγάπη και περισσότερες αναμνήσεις.

  16. elenastamo says:

    Ποτέ οι λέξεις δεν είναι αρκετές… Θα συναντηθούμε. Tο είπαμε.
    Έχω δεσμευτεί πλέον… Πολλά φιλάκια!

  17. Anonymous says:

    Τι σχέση έχει ο πανικός με τους τρόπους σου; Νομίζω έχεις πάθει
    κάτι… Είσαι και δεσμευμένη πια… χαχαχα! Καλημέρα!!!

  18. elenastamo says:

    Bρε όργιο, δεν προλαβαίνω να την κάνω την εγγραφή, αλλά με
    προκαλείς!

  19. freskoulis says:

    Πανέμορφη εγγραφή… δεν είναι μόνο λόγια… 🙂

  20. elenastamo says:

    Όχι Μάνια μου, είναι αναμνήσεις… Ένα ελάχιστο δείγμα!

  21. Anonymous says:

    Έναν μεζέ για να καταλάβεις αν είναι νόστιμος, πρέπει να τον φας
    σκέτο. Σαν τη διαφήμιση με το λάδι ένα πράγμα…

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s