Posts Tagged ‘addicted’

Από μικρή έχω ένα κόλλημα με τις διαφημίσεις. Μου αρέσουν βρε παιδί μου. Πολλές φορές περισσότερο από την ταινία. Είχα ακούσει λοιπόν παλαιότερα για κάποιες βραδιές διαφημίσεων και ζήλευα. Ήμουν μικρή τότε και ήταν αδύνατο να βρω κάποιον να με συνοδεύσει (μα καλά, κανείς δε βλέπει διαφημίσεις…) όλη νύχτα σε μια αίθουσα, βλέποντας διαφημίσεις. Περίμενα λοιπόν μια αντίστοιχη διοργάνωση με πολύ χαρά. Όταν έμαθα για το ADdicted festival ούρλιαξα στη δουλειά. Δήλωσα ότι ΕΓΩ θα πάω και κανόνισα το πρόγραμμα μου.

Τόλμησα να προτείνω στον Βασίλη αν θέλει να έρθει. Παρόλο που ήμουν σίγουρη ότι θα έτρωγα πόρτα, το έκανα. Και τελικά ήρθε. Βέβαια, όλη την ώρα γκρίνιαζε ότι θα βαρεθεί. Δε θα σχολιάσω το γεγονός ότι είναι παντελώς ΑΣΧΕΤΟΣ από την Αθήνα. Μπορούσα να τον πάω να δει την παράσταση του Σεφερλή και να μην πάρει χαμπάρι, ένα πράγμα. Έχε χάρη… Τώρα μιλάμε για διαφημίσεις.

Φτάσαμε στον κινηματογράφο 1 ώρα νωρίτερα. Και καλά κάναμε γιατί πολλοί που ήρθαν λίγο αργότερα, απλά δεν μπήκαν ποτέ. Και αν έχανα αυτή τη βραδιά… ποιός με άντεχε! Αφού σιγουρευτήκαμε ότι θα φιγουράρουμε σε όλα τα περιοδικά, μια και ο φωτογράφος είχε ένα θεματάκι με τον κύριο που έμοιαζε στον κ. Χαραλαμπόπουλο, μπήκαμε στην αίθουσα. Διάλεξα (αφού γκρίνιαξα αρκετά και δε με άντεχαν) θέσεις δίπλα στους “επισήμους” που μόνο επίσημοι δεν ήταν, αλλά είχε πλάκα.

Φάγαμε κάτι ωραιότατα natsos με τυρί (οκ, doritos ήταν αλλά το natsos μου κάνει πιο χλιδάτο), είδαμε γνωστούς, αγνώστους, γελάσαμε με τις ηλικίες των υπολοίπων που ήταν … πιτσιρίκια και εμείς… ε, λίγο μεγαλύτεροι. Και ξεκίνησε η προβολή. Και το γέλιο ταυτόχρονα. 3 ώρες γελούσαμε, σχολιάζαμε δυνατά, γιουχάραμε… Θυμηθήκαμε διαφημίσεις που έπαιζαν στα παιδικά μας χρόνια (μεγαλώνει, μεγαλώνει γερά παιδιά), μαντέψαμε κάποιες (ειδικά τα φουντούνια, ήταν κορυφαία ταύτιση), προσπαθήσαμε να δούμε πως φτιάχτηκαν κάποιες άλλες (bravia), ζηλέψαμε κάποιες διαφημίσεις του εξωτερικού (scoda fabia, με το υπέροχο “γλυκο” – αυτοκίνητο), τραγουδήσαμε κάποιες ελληνικές κλασικές διαφημίσεις (Πα-τι-στας, ξυρίζει – ανάβει – γράφει κι απλουστεύει τη ζωή), προβληματιστήκαμε με κάποιες άλλες. Από τις σοβαρές διαφημίσεις με στιγμάτισε μια διαφήμιση που έδειχνε μια κοπέλα να παίρνει αναψυκτικό από μηχάνημα. Πίσω της ακολουθούσε μια άλλη που κάπνιζε, πηγαίνοντας να πάρει αναψυκτικό. Το μηχάνημα δεν είχε άλλο αναψυκτικό. Γυρίζει η πρώτη κοπέλα να της δίνει το δικό της. Και βγαίνει το μήνυμα στα αγγλικά, το μεταφράζω πρόχειρα: “Να είστε καλοί με τους καπνιστές, θα ζήσουν λιγότερο από σας”.

Άλλη ωραία (γκουχ γκουχ) διαφήμιση ήταν ένα 5λεπτο τρέιλερ που – αν δεν κάνω λάθος – διαφήμιζε στολές εργασίας (μπουφάν, μπότες, παντελόνια). Το εντυπωσιακό σε αυτή την διαφήμιση ήταν ότι είχε σήμανση Χ.

Νομίζω ότι μπορώ να γράφω ώρες για διαφημίσεις. Ας σταματήσω κάπου εδώ. Η βραδιά τελείωσε στις 12.30 χωρίς να το καταλάβουμε καν. Αυτό σημαίνει ότι είχε επιτυχία…