Posts Tagged ‘αξίες’

Τον έβλεπε μέρα με την μέρα να “σκαρφαλώνει” αλλά δεν χαιρόταν. Η γυναίκα με την οποία – πριν 10 χρόνια – αποφάσισαν να ζήσουν μαζί, τον έβλεπε και σκεφτόταν την πτώση. Απέκτησε δόξα, έκανε γρήγορα νέους “φίλους”, ο κύκλος των γνωστών του ήταν πλέον τεράστιος – δεν είχε χρόνο για να πάνε με τους αδελφικούς φίλους τους στο ταβερνάκι που γνωρίστηκαν. Στη γιορτή του, το σπίτι μεταμορφωνόταν πότε σε κάβα και πότε σε ανθοπωλείο. Μάταια προσπαθούσε η κακομοίρα η γυναίκα του να τα βάλει σε μια τάξη.

Όλοι τον θαύμαζαν και του έλεγαν όμορφα λόγια. Έγινε διάσημος. Μιλούσαν όλοι για αυτό το ξεχωριστό χάρισμα που είχε. Ένα χάρισμα που στερούσε τον χρόνο του από τους ανθρώπους που – κάποτε; – αγαπούσε. Δεν πήγαινε πλέον στις σχολικές γιορτές των παιδιών. Γίνονταν πρωί και δεν προλάβαινε…

Δεν θυμόταν την επέτειό τους παρά μόνο την ώρα που είχε προγραμματίσει το – τελευταίο μοντέλο – κινητό του να του το υπενθυμίσει.

Η μητέρα του κοιτούσε την φωτογραφία του και καμάρωνε. Ο γιός της είχε καταφέρει να γίνει “κάποιος”. Δεν τον έβλεπε συχνά αλλά ήξερε ότι όταν τον χρειαστεί θα ήταν εκεί. Αρκούσε ένα τηλεφώνημα. Το οποίο έγινε. Αλλά ο γιός της δεν μπορούσε να πάει να την δει. Μα και αυτή… “Σε απεθύμησα” του είχε πει, μόνο. “Θα έρθω μάνα κάποια στιγμή, τώρα τρέχω…”

Και έτρεξε. Όταν 1 εβδομάδα μετά, τον ειδοποίησαν από το νοσοκομείο ότι η μάνα του αρρώστησε. Οι εξελίξεις ήταν ραγδαίες. Δεν πρόλαβε καλά καλά να την “χαιρετίσει”. Του στοίχισε πολύ αυτό. Ο αδελφός του – που είχε χρόνια να δει, γιατί έλειπε σε άλλη χώρα -ξέροντας ότι η μάνα του ήταν πιστή γυναίκα και γνωρίζοντας τον αδελφό του (όταν δεν ήταν “γνωστός) ρώτησε αν οι σχέσεις του με την μητέρα ήταν καλές. Δεν μπορούσε να εξηγήσει αλλιώς το γοερό του κλάμα. Σαν να ένοιωθε τύψεις για κάτι…

Στην κηδεία ήταν μόνο 5 αδελφικοί φίλοι που είχε καιρό να δει. Οι “καινούργιοι” είχαν γεμίσει το γραμματοκιβώτιο με συλλυπητήριες επιστολές και τηλεγραφήματα.

Λίγες ημέρες αργότερα τους κάλεσε ο συμβολαιογράφος για μια διαθήκη. Η μητέρα τους δεν είχε περιουσία, τι την ήθελε την διαθήκη;

Η “διαθήκη” δεν ήταν τίποτα άλλο από ένα γράμμα. Ένα γράμμα στα παιδιά της, υπογεγραμμένο μάλιστα με αίμα, γεμάτο συμβουλές και σκέψεις. Ανάμεσα στα όσα έγραφε ήταν και η φράση “να μην χάσετε τον εαυτό σας, τις αξίες σας…”. Ξέσπασε σε γοερό κλάμα. Πήρε ένα αντίγραφο της “διαθήκης” και άλλαξε τη ζωή του.