Posts Tagged ‘αστακομακαρονάδα’

Η αγαπημένη μου γειτόνισσα άγγιξε μια ευαίσθητη χορδή μου – τα ψάρια – και έτσι θα κάνω μια παρένθεση από τις φετεινές καλοκαιρινές διακοπές.

Και εγώ (όπως πολύς κόσμος νομίζω), δεν μπορώ να καθαρίσω ψάρια (ωμά και ψημένα) αν δεν γίνω χάλια και αν δεν τα κάνω νιανιά. Αυτός είναι και ο βασικότερος λόγος που δεν έχω μάθει να τρώω ψάρι, εκτός σπιτιού. Και κάθε χρόνο το ίδιο σκηνικό. Όλοι γύρω μου να με παρακαλάνε να φάμε ψάρι, αστακομακαρονάδα και εγώ να αντιστέκομαι.

Πριν 2 χρόνια – πάλι στη Σκύρο – ο Κωσταντής με έπεισε να δοκιμάσω φρέσκο ψάρι, Σκαθάρι μου το είπε. Τώρα γιατί εγώ πάντα το λέω σκαραβαίο δεν ξέρω…

Μια και ο άνθρωπος μου το ζήτησε πολύ ευγενικά, δεν του χάλασα χατήρι. Όντως ήταν γευστικότατο. Για μια φορά όμως. Μη μας γίνει συνήθεια.

Φέτος λοιπόν είδαμε τον Κωσταντή, ευτυχώς όμως δεν θυμήθηκε καν το γεγονός με το ψάρι. Κάθε βράδυ να βγαίνουν βόλτα στα διπλανά τραπέζια οι αστακοί και εγώ να περιμένω την χοιρινή μου…

Το τελευταίο μας βράδυ στο νησί, ήθελα οπωσδήποτε τραπέζι που να βλέπει το φεγγάρι (δεν είχε πανσέληνο, αλλά δεν πειράζει). Και εκεί που είχα χαλαρώσει, κοιτούσα το φεγγαράκι και μελαγχολούσα… άρχισαν οι μυρωδιές να με περικυκλώνουν. Τόσες αστακομακαρονάδες δεν είχα ξαναδει. Και δώστου να έρχονται οι αστακοί, και εγώ να ανακατεύομαι…

Ωσπου τελικά με νίκησαν! Μάζεψα να πραγματάκια μου και πήγα στο δωμάτιο. Φαντάζεστε τι όνειρο είδα…