Posts Tagged ‘ασυνείδητοι’

Προχθές γύριζα με το αυτοκίνητο κατά τις 11 το βράδυ. Σε κεντρικό δρόμο (Πετρουπόλεως) με μία λωρίδα ανα κατεύθυνση σταματάει ένα πούλμαν με εκδρομείς από ΚΑΠΗ και αφήνει ηλικιωμένους. Περιμένω υπομονετικά πίσω από το πούλμαν μια και: 1. Δε βιαζόμουν, 2. Ήξερα ότι έχει κίνηση στο αντίθετο ρεύμα, 3. Δεν είχα ορατότητα και 4. Φοβόμουν μην πεταχτεί κανείς.

Ο οδηγός ακριβώς από πίσω μου είχε αντίθετη άποψη. Ξεκινάει λοιπόν με ορατότητα μηδέν και βγει. Βγάζοντας την “μούρη” του συνειδητοποιεί την βλακεία του βλέποντας κομβόϊ τα αυτοκίνητα στο αντίθετο ρεύμα και σταματάει (διαγώνια στις 2 λωρίδες). Ο πρώτος που κατέβαινε από το αντίθετο ρεύμα, θέλοντας να “εξυπήρετήσει” τον ηλίθιο κάνει όσο δεξιά μπορεί για να του δώσει χώρο.

Και ξεκινάει ο δικός μου! Είπαμε όμως, δεν είχε βγει εντελώς πριν. Ξεκινώντας λοιπόν μου αφήνει αναμνηστικό το χρωματάκι του αυτοκινήτου του στο φτερό.

Υστερικιά με το αυτοκίνητο δεν είμαι, γιαυτό και δεν έδωσα ιδιαίτερη σημασία (κατάλαβα το μέγεθος της “ζημιάς”). Άνοιξα όμως το παράθυρο περιμένοντας να ακούσω ένα συγγνώμη τουλάχιστον. Ο τύπος με κοιτάζει με βλέμμα “σιγά, οι καθρέφτες – που ήταν χιλιόμετρα μακριά – ακούμπησαν”. Πήρα την πινακίδα του απλά για ενθύμιο… Θα μπορούσε να πεταχτεί και ένας γέρος και να το βρίζει από πάνω που του έκλεισε το δρόμο…

Σήμερα γυρίζοντας από την δουλειά, πάλι σε κεντρικό δρόμο με μια λωρίδα ανα κατεύθυνση (ευτυχώς χωρίς κίνηση) βλέπω κάποιον σταματημένο σε ένα στενό να ελέγχει τον δρόμο για να βγει. Την ώρα που πλησιάζω ξεκινάει. Φρενάρω όπως όπως (να’ναι καλά το ABS), βγαίνω στο αντίθετο ρεύμα  και ξαναμπαίνω γρήγορα γιατί ερχόταν άλλο αυτοκίνητο. Ο τύπος συνέχισε να οδηγεί με κατεύθυνση το αντίθετο ρεύμα αγνοώντας το αυτοκίνητο. Όσο μπορούσα να δω από τον καθρέφτη, έβγαλε και αυτόν εκτός πορείας…

Και αναρωτιέμαι… πόσο ηλίθιος μπορεί να είναι ο κόσμος; Πόσο;