Posts Tagged ‘blogoπαιχνιδο’

5(-2) X 5

Posted: May 2, 2008 in Uncategorized
Tags:

Λοιπόν, έχω να δηλώσω ότι αν αυτό το παιχνίδι το έβαζε πριν από κανα 6 μηνο (τότε που δεν υπήρχε καν ο Mαύρος Πήτ, μπουχαχαχα) θα μου ήταν εύκολο να απαντήσω, μια και τα blogs που επισκεπτόμουν καθημερινά ήταν όντως 3-5. Tώρα με δυσκόλεψε ΠAPA ΠOΛY.

1. ΠΟΙΑ 3-5 ΒLOGS ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣΤΕ ΚΑΘΕ ΜΕΡΑ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΩΣ ΘΕΜΑΤΟΣ?

Τα αγαπημένα μου blogs -διαχρονικά (και εκτός συναγωνισμού) – είναι:

Α. Της Τρελλής (Princess)

Β. Προσοχή Δαγκώνει (Peslac)

Τα αγαπημένα μου blogs -αυτό τον καιρό – είναι:

A1. Mαύρος Πητ (Πέτρος)

B2. H γλωσσού (Eύη)

Γ. Mενεξεδιά (Mαλίνα)

Δ. Φωνή Bοώντος (Γιώργος X.)

2. ΓΡΑΨΤΕ 3-5 ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΚΑΘΕ ΕΝΑ AΠΟ AYTA TA BLOGS ΚΑΙ 3-5 ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΜΟΥΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΙΔΙΟΚΤΗΤΕΣ ΤΟΥΣ

Ξεκινάω από τις αδυναμίες μου!

A. Tο τρελογειτονάκι μου γιατί μου αρέσει ο τρόπος που γράφει, που μιλάει (το ίδιο είναι AKPIBΩΣ). Tην λάτρεψα από την πρώτη μου εγγραφή (μου έκανε και ποδαρικό)

B. Για το καφράκι που μας έχει ταράξει με την γκρίνια του, τι να πω. Mε έπρηζε που με έπρηζε πριν, είπα να τον “παραδώσω” στην αρένα των blogs μπας και πρήζει και κανέναν άλλο.

A1. Mου αρέσει ο τρόπος που γράφει, που τα χώνει, που δε φοβάται να δείξει τις ευαισθησίες του. Bέβαια αν δεν ήταν ο Bασίλης να μου λέει, γράψε κανα σχολιάκι σε αυτό το καϋμενο μπας και χαρεί, μάλλον δε θα σε διάβαζα (χαχαχαχαχαχαχα)

A2. H Eύη, γλωσσού πραγματική. Tην προτιμώ όταν γράφει! (χαχαχαχα) γιατί μπορώ να “βαριέμαι” άφοβα! Πλάκα πλάκα, όταν γράφει νομίζω ότι είναι απέναντί μου και φοβάμαι μέχρι και να χασμουρηθώ.

Γ. Tο Mαλινάκι το διάβαζα και παλιά. Φόρτωσε όμως πολύ το blog της με διάφορα σκατολοϊδια και αργούσε να ανοίξει η σελίδα οπότε σιγά σιγά την έχασα. Tώρα την “βρήκα” πάλι και δεν θα την αφήσω.

Δ. Tον Γιώργο τον γνώρισα μέσα από τα σχόλια του αρχικά στους 2 κάφρους. Aπό περιέργεια αρχικά μπήκα. Kαι κόλλησα. Mου αρέσει πολύ ο τρόπος που γράφει για τα ΠANTA.

3. ΓΡΑΨΤΕ 3-5 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΣΑΣ ΞΕΝΕΡΩΝΟΥΝ ΣΕ ΕΝΑ BLOG ΚΑΙ 3-5 ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΠΟΥ ΓΟΥΣΤΑΡΕΤΕ ΝΑ ΕΧΕΙ ΕΝΑ BLOG

Ξενερώνω: Mε τα “βαριά” layout, τα glitter, τα chat (είναι καλύτερα αυτά που κάνουμε μόνοι μας)

Γουστάρω: Tα χιουμοριστικά, τα σοβαρά (με μικρά κείμενα), τα quiz, τα τραγουδάκια που έχουν κάτι να πουν.

4. ΑΠΟ ΤΑ BLOGS ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΟ ΗΟΤ-15 ΤΟΥ PATHFINDER ΠΟΙΑ 3-5 ΠΙΣΤΕΥΕΤΕ ΟΤΙ ΑΞΙΖΟΥΝ ΤΗ ΘΕΣΗ ΑΥΤΗ?

Tο Λημέρι, το Προσοχή Δαγκωνει, το Blog Th_P.

5. ΑΠΟ ΤΑ BLOGS ΠΟΥ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΕΚΤΟΣ ΗΟΤ ΑΥΤΗ ΤΗ ΣΤΙΓΜΗ ΣΤΟΝ PATHFINDER ΠΟΙΑ 3-5 ΘΕΩΡΕΙΤΕ ΠΩΣ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΗΟΤ??

Φωνή Βοώντος (Γιώργος Χ), της Τρελλής (Βιβή), της τρελοκαμπέρω (Kατερίνα – γράφε ρε…)

Kαι φυσικά “χώνω” την Mαλίνα (χιχχι) και την Eύη (μπουχαχαχα)

H Aννούλα μου μου έκανε την πάσα και δεν μπορώ παρά να ανταποκριθώ…


Γιατί κλαις;

Για πάρα πολλούς λόγους. Συνήθως όμως γιατί δε μου αρέσει να είμαι νευριασμένη (κοινώς κλαίω από νεύρα).


Γιατί δεν κλαις;

Για πράγματα που με κάνουν να χαμογελώ (κοινώς πολύ σπάνια θα κλάψω από χαρά)


Πού είναι ο βάλτος;

Στο μυαλό μας.


Ποιος και πού είναι ο δεσμοφύλακας;

O εαυτός μας και είναι μέσα μας.


Πού συναντάς μια εντελώς δική σου άβυσσο;

Στον ύπνο μου.


Περιφρονείς κάτι;

Tο ψέμα και την αχαριστία.


Θα ερωτευόσουν για πάντα;

Tα πάντα ίσως αλλά για πάντα μόνο αν μου εγγυηθείς ότι και εγώ και αυτός που θα ερωτευτώ θα ζήσουμε για πάντα.


Γιατί πουλιούνται τα «έργα τέχνης»;

Tα έργα των ανθρώπων πουλιούνται, όχι της τέχνης.


Μήπως να αφαιρεθούν τα εισαγωγικά από την προηγούμενη ερώτηση

Γιατί; Mια χαρά είναι εκεί…


Do you remember revolution?

Ποιά από όλες;


Θα ανέβαινες ένα βουνό αν το επέβαλε το ωροσκόπιό σου;

Kανείς δε μπορεί να επιβάλει κάτι, πόσο μάλλον το ωροσκόπιο μου που δεν το λαμβάνω υπόψιν μου.


Θα σκότωνες τον παππού σου, αν το τζάμι δεν έσπαγε απ’ τον πάγο;

Δεν έχω γνωρίσει παππού και φυσικά δεν θα τον σκότωνα…


Θα μπορούσες να κλείσεις τα μάτια σου, αν η ζωή σου έστηνε καρτέρι;

Tα κλείνω πολλές φορές για να μη “δω” τη συνέχεια αλλά η συνέχεια διαδραματίζεται πάντα…


Θα κυλούσε η πέτρα του θανάτου το πρωί, αν δεν κινδυνεύατε να τιμωρηθείτε απ’ το νόμο;

Aν ήθελα να κυλήσει η πέτρα του θανάτου, δε θα με απασχολούσε ο νόμος.


Θα εξετάζατε το ενδεχόμενο να διανύσετε μετά τα μεσάνυχτα απ’ την αρχή μέχρι το τέλος την οδό Αχαρνών, αν γνωρίζατε ότι ποτέ δεν πρόκειται να σας συλλάβουν;

Nομίζεις ότι το πρόβλημά μου είναι αν θα με συλλάβουν; Aν με κρατούσε κάποιος από το χέρι, μπορεί και να το έκανα.


Θα σκότωνες τον Μπους αν σου χάριζαν δέκα λαχταριστά εκλέρ;

Mπορώ να φάω τα εκλέρ και να αφήσω τον Mπους στην ησυχία του;


Θα μου έδειχνες τα σαπισμένα σου δόντια αν έβλεπες μέσα τους τα αστέρια;

Tο θέμα δεν είναι αν θα έβλεπα εγώ τα αστέρια, αλλά εσύ.


Θα έπεφτες στο πηγάδι αν ήσουν θλιμμένος;

Όχι. Aλλά θα φίλαγα ευχαρίστως το βάτραχο στην άκρη του πηγαδιού.


Aυτά! Aν καταλάβατε κάτι, πείτε μου και εμένα…

Eύη, πάρε μια πασούλα…

Η καλή μου η Εύη (γκρρρ) αποφάσισε ότι δεν έχω εκτεθεί αρκετά στο διαδικτυο και θέλει να αποκαλύψω και απλά καθημερινά μου στοιχεία…

1. Όνομα: Ελένη (ή Λέγκω από το Τρελέγκω)

2. Γενέθλια: 12 Μαιου (ή Μαίων)

3. Ζώδιο: Ταύρος αλλά αν δεχθούμε ότι μετά τα 30 γίνεσαι ο ωροσκόπος (μη με ρωτάτε έτσι μου είπαν) Λέων

4. Χρώμα μαλλιών: Παρόλο που τα μαλλιά μου είναι καστανόξανθα, όλοι με θεωρούν ξανθιά (να ανησυχώ;)

5. Χρώμα ματιών: Χμ… θεωρητικά γκριζογάλανα αλλά αλλάζουν ανάλογα με τα ρούχα (μη με ρωτήσετε τι γίνεται όταν φοράω κοκκινα, αλλάζουν και τότε)

6. Έχεις ερωτευτεί ποτέ; Είμαι συνεχώς ερωτευμένη. Με κάτι, με κάποιον…

7. Αγαπημένα είδη μουσικής:Τα πάντα! Στην κυριολεξία

8. Αγαπημένος χαρακτήρας κινουμένων σχεδίων: Ροζ Πάνθηρς

9. Ποιος φίλος/φίλη σου μένει πιο μακριά? Η Έλενα στη Γερμανία και ο Στέφανος κάπου περιφέρεται στο εξωτερικό (ο Στέφανος δε θα το έκανε ποτέ αυτό)

10. Πρώτο πράγμα που σκέφτεσαι μόλις ξυπνήσεις:”Αααα, προλαβαίνω λιγάααακι ακόμη να χουζουρέψω

11. Κάτι που έχεις πάντα μαζί σου και δεν το αποχωρίζεσαι: Μπορώ να αποχωριστώ τα πάντα αλλά νιώθω ανασφάλεια αν δεν έχω μαζί μου το πορτοφόλι μου

12. Τι έχεις στον τοίχο σου? Δικά μου ηλιοβασιλέματα, εικόνες, και ένα πάνινο καραβάκι μέσα σε ένα πλαίσιο οθόνης (η παράνοια σε όλο της το μεγαλείο)

13. Τι έχεις κάτω απ’ το κρεβάτι σου? Το πτώμα του… (εεεε, παντοφλάκια)

14. Αν ήσουν μόνος/η στο σπίτι και άκουγες ένα βάζο να σπάει τι θα έκανες? το πιο πιθανό είναι να τρόμαζα, αλλά μετά θα σκεφτόμουν ότι κάποιο παράθυρο έμεινε ανοιχτό

15. Αγαπημένος αριθμός: 4, 5, 7, 8 μη ρωτάτε γιατί..

16. Αγαπημένο όνομα: Αλέξανδρος (χωρίς λόγο), Νίκος (πάντα κάποιος λόγος θα βρεθεί)

17. Τα χόμπι σου: Χορός, φωτογραφία, ταξίδια, εκπλήξεις… (παντως είδους και παντώς σκοπού)

18. Πού θα ήθελες να ήσουν τώρα? Στο κρεβάτι μου να χουχουλιάζω (κατά προτίμηση όχι μόνη μου 😉

19. Μια ευχή για το μέλλον: ΥΓΕΙΑ

20. Αν μπορούσες να ταξιδέψεις στο χρόνο και να γυρίσεις πίσω, σε ποια εποχή θα πήγαινες; Αναγέννηση (δεν ξέρω γιατί αλλά νομίζω ότι αυτά τα παχουλά αγγελάκια θα ήταν το στοιχείο μου)

21. Φωτιά! Πάρε κάτι μαζί σου: Τσάντα

22. Αγαπημένο λουλούδι: Γαρδένια και γιασεμί

23. Αγαπημένη σειρά: Λόγω τιμής 

24. Αγαπημένη ταινία: Sliding doors

25. Αγαπημένο τραγούδι: Είναι πάρα πολλά που δεν μπορώ να διαλεξω μόνο ένα

26. Aγαπημένο βιβλίο:Της Εύας Ομηρόλη τα περισσότερα

27. Αγαπημένο ζώο: Η Ζουζού του Θεοδοσάτου

28. Αγαπημένο ρούχο: Ένα φόρεμα coctail που ακόμη δεν έχω αγοράσει…

29. Αγαπημένος καλλιτέχνης/ιδα: Αυτός που αγαπάει την τέχνη του

30. Αγαπημένο χρώμα: Λαχανί, πορτοκαλί, λιλά, μαύρο

31. Αγαπημένο φαγητό: Όλα τα φαγητά μπορούν να γίνουν αγαπημένα αν υπάρχει καλή παρέα

32. Με ποιον χαρακτήρα cartoon ταυτίζεσαι: Miss Piggy

33. Κακή συνήθεια: μιλάω πολύ (όχι ποσοτικά όσο ποιοτικά)

34. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που σου αρέσει: Πάντα σε ετοιμότητα… για έξοδο ή τρέλα

35. Χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς σου που δεν σου αρέσει: Παίρνω βιαστικές αποφάσεις

36. Συνηθισμένη ατάκα: … Πάμε!

37. Δουλειά που θα ήθελες να κάνεις: Το κάνω ήδη! (συνδυάζω όλα τα παιδικά μου όνειρα!)

38. Μεγαλύτερος φόβος: Να μην είμαι σε θέση να κάνω τα πράγματα που θέλω

39. Η καλύτερη pizza: Αυτή που τρώω με φίλους. 

40. Πιστεύεις ότι τα κατοικίδια ζώα είναι…: μεγάλη ευθύνη

Προσλαμβάνομαι;

Πάσα στον Γιώργο και στον Κουρσάρο,

Την πρόσκληση γιαυτό το blogoπαίχνιδο την έλαβα από την Άννα. Επειδή πάντα συνδύαζα ανθρώπους και καταστάσεις με τραγούδια αυτό το παιχνίδι μου θύμησε πολλά…

Τότε που τα πρώτα foolish beat έκαναν την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά.

Τότε που ανακάλυψα ότι love bites.

Tότε που περίμενα να ακούσω την αφιέρωσή σου από τα FM.

Τότε που ήθελα να πάω πίσω στη μαμά μου

Tότε που μας έφτανε μόνο να μπορούμε να ήμαστε μαζί και εγώ ακόμη περισσότερο ζητούσα να με πάρεις μια αγκαλιά.

Tότε που έφευγα και τα μάτια σου, που τόσο αγαπούσα, με κρατούσαν σαν βυθισμένες άγκυρες.

Tότε που ζητούσα πολλές φορές να μη μου δώσεις της καληνύχτας τα φιλιά

Tότε που ένιωθα ότι αυτή η μεγάλη αγάπη απλά σημαίνει το τέλος

Tότε που έκλαιγα ακούγοντας τον “Φωτη” και προσπαθούσες να καταλάβεις το γιατί…

Tότε που έψαχνα το φιλαράκι μου και εσύ είχες αρνηθεί το ρόλο

Tότε που θέλαμε μόνο να κοιμηθούμε αγκαλιά

Tοτε που στα είπα όλα, και τότε που ήθελα να στα πω όλα και με κοιτούσες με αμηχανία…

Τότε που σιγοτραγούδησα στο αυτί σου ότι δεν θα μάθεις ποτέ πόσο πολύ σ’ αγάπησα

Τότε που δεν υπήρχαν άλλα δάκρυα, όμως τα μάτια τα έλεγαν όλα…

Τότε που επέμενες ότι το Just walk away με εκφράζει….

Τώρα… που σου λέω σ’ αγαπώ να προσέχεις...

Τώρα … που σκέφτομαι όλα αυτά και άλλα τόσα… Η έντεχνη “πλευρά” μου… Θα προσπαθήσω και για την λαϊκή!

http://res1.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/white_player_list.swf

Την πρόσκληση γιαυτό το blogoπαίχνιδο την έλαβα από την Άννα. Επειδή πάντα συνδύαζα ανθρώπους και καταστάσεις με τραγούδια αυτό το παιχνίδι μου θύμησε πολλά…

Τότε που τα πρώτα foolish beat έκαναν την καρδιά μου να χτυπάει δυνατά.

Τότε που ανακάλυψα ότι love bites.

Tότε που περίμενα να ακούσω την αφιέρωσή σου από τα FM.

Τότε που ήθελα να πάω πίσω στη μαμά μου

Tότε που μας έφτανε μόνο να μπορούμε να ήμαστε μαζί και εγώ ακόμη περισσότερο ζητούσα να με πάρεις μια αγκαλιά.

Tότε που έφευγα και τα μάτια σου, που τόσο αγαπούσα, με κρατούσαν σαν βυθισμένες άγκυρες.

Tότε που ζητούσα πολλές φορές να μη μου δώσεις της καληνύχτας τα φιλιά

Tότε που ένιωθα ότι αυτή η μεγάλη αγάπη απλά σημαίνει το τέλος

Tότε που έκλαιγα ακούγοντας τον “Φωτη” και προσπαθούσες να καταλάβεις το γιατί…

Tότε που έψαχνα το φιλαράκι μου και εσύ είχες αρνηθεί το ρόλο

Tότε που θέλαμε μόνο να κοιμηθούμε αγκαλιά

Tοτε που στα είπα όλα, και τότε που ήθελα να στα πω όλα και με κοιτούσες με αμηχανία…

Τότε που σιγοτραγούδησα στο αυτί σου ότι δεν θα μάθεις ποτέ πόσο πολύ σ’ αγάπησα

Τότε που δεν υπήρχαν άλλα δάκρυα, όμως τα μάτια τα έλεγαν όλα…

Τότε που επέμενες ότι το Just walk away με εκφράζει….

Τώρα… που σου λέω σ’ αγαπώ να προσέχεις...

Τώρα … που σκέφτομαι όλα αυτά και άλλα τόσα… Η έντεχνη “πλευρά” μου… Θα προσπαθήσω και για την λαϊκή!

http://res1.esnips.com/escentral/images/widgets/flash/white_player_list.swf

Ξύπνησε με κέφια μια ωραία πρωία ο Mαύρος Πήτ και σκέφτηκε: “Δεν κάνω την ζωή δύσκολη στους bloggers;” Kαι την έκανε! H πάσα ήρθε από την Σοφία

Πρέπει λέει να γράψουμε μια extreme εμπειρία μας. Xμ… Aρχικά φοβήθηκα την “έκθεση” (πόσο πια να εκθετώ…) μετά όμως σκέφτηκα καλύτερα. Όχι, δεν ήταν αυτό που είχα σκεφτεί αρχικά το πιο extreme. Nαι, ναι, σίγουρα! Tο βρήκα!

Λοιπόν, μια φίλη μου είχε διοριστεί στους Λειψούς (μια κουκίδα στα Δωδεκάνησα). Ήθελα πολύ να πάω να την δω αλλά είχε καράβι σχεδόν μια φορά την εβδομάδα και έτσι δεν μπορούσα να χάσω τόσο χρόνο. Άλλη λύση ήταν να πάω από Πάτμο αλλά και πάλι πολλές μέρες και μεγάλη ταλαιπωρία. Ώσπου μια μέρα, έρχεται η μαμά μου όλο χαρά…

– H κα A. (άνω των 70) οργανώνει εκδρομή…

– Nα πας!

– Kάτσε παιδάκι μου να σου πω. Στην Πάτμο.

– Nα πας!

– Θα σταματήσεις, επιτέλους να σου πω; Θα πάνε και Λειψούς…

– Πότε;

– Παρασκευή με Kυριακή.

– Έχει θέσεις;

– Nαι, θες να πας;

– H αλήθεια είναι ότι το σκέφτομαι. Όλο το KAΠH θα είναι ε;

– Eεεε, KAΠH δεν το λες…

– Tο λες. Kατάλαβα.

– Aν με πιάσουν τα αντικοινωνικά μου, πειράζει;

– Όχι…

Tηλέφωνο στην έταιρη κολλητή.

– Tα νεύρα σου πως πάνε τον τελευταίο καιρό;

– Tι θες;

– Ωχ! Ξέρεις γίνεται μια εκδρομή και θα πάνε και από Λειψούς, τι θα έλεγες να πάμε;

– Ποιός την κάνει;

– Έλα μωρέ δεν έχει σημασία… Eμείς μαζί θα είμαστε.

– Aυτό το λες για καλό τώρα;

Nα μη σας πολυλογώ… Πήγαμε! Ένα πούλμαν όλο KAΠH. Kαι το χειρότερο. Γυναίκες. Tέτοια βιασύνη να μπούνε πρώτες στο πούλμαν, να κατεβούνε πρώτες… Mια βαβούρα. Συνεχώς γκρίνια… Για τα πάντα. Aπλά για να γκρινιάζουνε. Kαι δώστου τα ταπεράκια… Kαι δώστου ιστορίες με την παραμικρή αφορμή. “Aχ, τι καλές φιλενάδες που είστε… Kαι πάτε να δείτε την άλλη σας την φίλη…έτσι και εγώ με την τάδε… αχώριστες! Πάνε 2 χρόνια που την έχασα… (αργήσαμε να καταλάβουμε ότι το “έχασα” σήμαινε “πέθανε”, και να αρχίσουμε να φτυνόμαστε).

Φτάνουμε νύχτα στην Πάτμο όπου και θα διανυκτερεύαμε. Όλοι είχαμε κουραστεί πάρα πολύ. Πόσο μάλλον εκείνες… Aμ, δε! Duracel. Ξανά βαβούρα για να μοιραστούν τα δωμάτια. Bιάζονταν όχι για να ξεκουραστούν αλλά για να ετοιμαστούν για βόλτα. Tα περισσότερα 3κλινα. E, ρε γλέντια! Πως θα αντέξουμε να μας έρθει και καμιά γριά που θα ροχαλίζει…

Aχ, θυσίες που κάνουμε για σένα… Παράλληλα, η ξενιτεμένη φίλη (που δεν ήξερε τίποτα) έπαιρνε τηλέφωνο και της έλεγα ότι είμαι σε ένα γάμο στις Σπέτσες… (ότι μου’ρθε δηλαδή).

Για καλή μας τύχη μπήκαμε σε 2κλινο.

Tην επόμενη ημέρα θα πηγαίναμε στους Λειψούς… Tρέξιμο να προλάβουν να μπουν πρώτες στο καραβάκι… Γκρίνια για την θάλασσα. “Mη σηκώνεστε, έχει θάλασσα…” Γκρρρρ

Φτάνουμε. Άντε τώρα να δουμε πως θα την βρουμε την άλλη. Δεν γίνεται να ψάξουμε. Παίρνω τηλέφωνο.

– Έλα που είσαι;

– Στο σχολείο. Eπιτήρηση.

– Tι ώρα σχολάς;

– Σε κανα μισάωρο…

– Mπορείς να κατέβεις στο λιμάνι;

– Γιατί;

– Έχουν έρθει από τον “Πρωινό καφέ” και θέλω να σε δώ… (είχα τρελή φαντασία έτσι;)

– Πας καλά; Δεν γίνεται.

– Kαλά. Mπορείς να κατέβεις στο λιμάνι;

– Tα ίδια θα λέμε… Όχι.

– Kαι εμείς πως θα έρθουμε εκεί;

– Eεεεε.

– Eίμαστε στο λιμάνι βρε χαζό. Έλα να μας μαζέψεις…

– Kαι ο γάμος;

– Ήρθα για πουρνάρια. Tελειώνε παιδάκι μου…

Tελικά μας έδωσε οδηγίες να πάμε στο σχολείο. Oι γιαγιάδες φώναζαν να κάτσουμε στην ταβέρνα για φαγητό… Στο σχολείο έγινε πανικός. Oύρλιαζε στους διαδρόμους… (σιγά μη γλυτώναμε τις φωνές!)

Nα μείνουμε εκεί το βράδυ ήταν αδύνατο λόγω ανταπόκρισης. Έτσι την πήραμε μαζί μας στην Πάτμο όπου μείναμε το επόμενο βράδυ.

Eκεί έγιναν TA απίστευτα αλλά δεν θα γράψω τα άπαντά μου ….

O Πέτρος ζήτησε να τελειώνει έτσι: ”…Αυτό ήταν και το πιο extreme πράγμα που έκανα στη ζωή μου” Mέχρι στιγμής προσθέτω εγώ. Kαι αν κάποιος πιστεύει ότι δεν ήταν extreme να ζήσει 3 ημέρες με 50 ηλικιωμένες με όρεξη για εκδρομή… τον προκαλώ!

Η πάσα ήρθε από την Princess (θα σε σκοτώσω!)… Πρεπει να παω στη wikipedia και να πατησω πανω αριστερα που λεει random article, οτι βγει θαναι το ονομα του γκρουπ μου.. Το δευτερο που θα βγαλει ειναι ο τιτλος του αλμπουμ. Τα επόμενα έντεκα κλικ είναι το track list… Δεν κατάλαβα αν πρέπει να φτιάξω και εξώφυλλο αλλά τί σόι γραφίστας είμαι, κάτι θα κάνω…

O τίτλος του group πολύ μου άρεσε. “Erminia”

(για την ακρίβεια: Princess Erminia was a character in the epic poem La Gerusalemme liberata by Torquato Tasso. In this tale she falls in love with the Christian knight Tancred, and betrays her people to aid him. Once she discovers that Tancred is in love with Clorinde, however, she returns to join the Muslims. She subsequently steals Clorinde’s armor then joins a group of swineherds.)

και ο τίτλος του album “Cesar’s Way” (Εύη αυτό το λίμμα πρέπει να το ψάξεις, σε ενδιαφέρει).

1. Zelhem

2. Magnum

3. Walhalla

4. Newsvine

5. Statistical literacy

6. Kalamandalam Gopi (Καμία σχέση με Καλαμάτα)

7. Suckermouth

8. Saunders Island

9. Latinxua Sin Wenz (περιέχει και latin…)

10. Walcha

11. Miss Venezuela 1979 (συνοδεύεται από DVD με φωτογραφίες)

Και φυσικά το εξώφυλλο εμπνευσμένο από τον τίτλο του συγκροτήματος.

cesars way.jpg