Posts Tagged ‘δημοτικό’

– Δεν μπορώ να σου μιλήσω θεία, έχω διάβασμα τώρα!

Αυτή η απάντηση μου ήρθε σαν κεραμίδα όταν ζήτησα να μιλήσω στην ανιψιά μου στο τηλ. Μόλις ξεπέρασα το σοκ, προσπάθησα να έρθω στη θέση της. Τί το ήθελα; Θυμήθηκα πως ήταν αυτή η ώρα για μένα όταν ήμουν μικρή.

Καταρχάς εγώ δεν διάβαζα. Ήμουν τύπος της παράδοσης. Τα “έπιανα” αμέσως και έτσι στο σπίτι απλά έριχνα μια ματιά. Οι γονείς μου το είχαν καταλάβει αυτό και δε με πίεζαν ιδιαίτερα. Γύριζα λοιπόν από το σχολείο, έπαιζα, έκανα ένα διάλειμμα για να ξεφυλλίσω τα βιβλία και αυτό ήταν. Έπαιρνε καμιά φορά η μητέρα του Γιωργάκη τηλ. να ρωτούσε τη μαμά μου τι έχουμε να διάβασουμε.

– Μισό λεπτό να σας δώσω την Έλενα.

– Καλέ, τι να ξέρει το παιδί; Εσείς δεν το διαβάσατε;

– Όχι. Αν δεν ξέρει η Έλενα τι έχει να διαβάσει, θα ξέρω εγώ; Μόνη της διαβάζει.

– Και είστε σίγουρη ότι διαβάζει;

– Ε, ναι. Αν δε θέλει να διαβάσει, και να την ρωτήσω θα μου πει ψέματα. Αλλά διαβάζει. Μόνη της.

Αυτός ο διάλογος γινόταν σχεδόν μια φορά την εβδομάδα.

Κάποια στιγμή συναντήθηκαν αρκετές μαμάδες στο σούπερ μάρκετ. Άρχισαν λοιπόν να συζητάνε για ορθογραφία.

Η αλήθεια είναι ότι για την μαμά μου η λέξη ορθογραφία ήταν ένας εφιάλτης που ξαναξυπνούσε. Ο αδελφός μου ήταν υπερβολικά ανορθόγραφος!!!

Έλα όμως που με μένα δεν είχε πρόβλημα; Ή μήπως είχε και δεν το ήξερε;

Την επόμενη ημέρα, την ώρα που έφευγα για το σχολείο, με ρωτάει;

– Ορθογραφία διάβασες;

Κεραμίδα! – Ε, ωχ, την ξέχασα. Μισό λεπτό…

Βγάζω το βιβλίο, το πετάω στο πάτωμα, ξαπλώνω και εγώ πάνω του, ρίχνω μια ματιά και έφυγα…

Η μαμά με κοιτάζει περίεργα. Πρέπει με τρόπο να μου ζητήσει το τετράδιο μου να δει, τι στον κόρακα γράφω κάθε μέρα. Άριστη.

Ούφ… Ένα βάρος της έφυγε.

Θυμάμαι όμως κάποιες φορές εκεί που έπαιζα και η μαμά διάβαζε ένα βιβλίο ή εφημερίδα ή οτιδήποτε έβρισκε μπροστά της, να μου λέει: “Μπορείς να μου γράψεις σε ένα χαρτί την τάδε λέξη;” Η οποία τάδε λέξη συνήθως ήταν πολύ δύσκολη, άγνωστη σε μένα. Την έγραφα χωρίς να ρωτήσω πως γράφετε (είχα μάθει το παιχνίδι) και μετά της την έδειχνα και ρωτούσα τι σημαίνει. Μπορούσα να παίζω ώρες με αυτό. Δεν με ένοιαζε αν μου διέκοπτε το κανονικό παιχνίδι. Μου άρεσε η διαδικασία της… ορθογραφίας.

Έτσι “διάβαζα” με την μαμά στο δημοτικό. Στο γυμνάσιο την “σκυτάλη” την πήρε ο μπάμπάς…

Συνεχίζεται