Posts Tagged ‘εκλογές’

Ένα πρόβλημα με τον φανατισμό το έχω από μικρή. Ούτε καν για τραγουδιστές, ηθοποιούς κ.λ.π. δεν μου άρεσε να φανατίζομαι. Πόσο μάλλον για αθλητικά, πολιτικά κ.λ.π. Γελούσα πάρα πολύ με κάθε έναν που φανατιζόταν…

Και φυσικά το εύκολο θύμα ήταν η κολλητή μου… οικογενειακώς. Φανατικά βαμμένη για ένα συγκεκριμένο κόμμα (όχι το ίδιο καθε φορά, και αυτό ήταν το πιο αστείο) όλη η οικογένεια να πηγαίνει σε συγκεντρώσεις κ.λ.π.

Όταν λοιπόν ήμουν γύρω στα 14 που πρότειναν να τους ακολουθήσω. Είχαν δει και αποδεί από τους γονείς που όχι απλά δεν φανατίζονταν αλλά ούτε καν πολιτική συζήτηση δεν γινόταν στο σπίτι και άπλωσαν δίχτυα σε μένα. Και φυσικά εγώ ευκαιρία έψαχνα!

Ακολούθησα. Γέλασα με την ψυχή μου. Ειδικά όταν προσπαθούσαν να με γράψουν στην νεολαία του κόμματος (την ποιά;).

“Μα εγώ χρυσό μου, ΔΕΝ ψηφίζω γιατί να γραφτώ;” Και τότε μου έσκασαν το παραμύθι (ή μάλλον το ανέκδοτο).

“Όταν θα γίνουμε κυβέρνηση (πρόσθετα εγώ, αν και εφόσον, και στραβομουτσούνιαζαν) θα είσαι από τους πρώτους που θα βολέψουν λόγω του ότι θα είσαι πολλά χρόνια γραμμένη. ”

“ΑΑΑΑΑ, σαν λίστα αναμονής ένα πράγμα… και όταν λές βολέψουν τι εννοείς;”

“Ε, ξέρεις καμια θεσούλα στο δημόσιο….”

Ανάβουν τα λαμπάκια μου! “Ξέρεις, εμένα δεν με ενδιαφέρει το δημόσιο!!!”

“Α, είναι βλαμένο το κορίτσι, πάμε αλλού” Και το γέλιο τελείωσε…

Μάταια προσπαθούσα (για πλάκα) να πείσω την φίλη μου να πάμε και σε συγκεντρώσεις άλλων κομμάτων.

Την μεγαλύτερη πλάκα έπαθαν οι γονείς της όταν τους είπα ότι δεν ξέρω τι ψηφίζουν οι γονείς μου.

Και βέβαια άρχισαν να πράγματα να γίνονται σοβαρά όταν έκαναν 1 μήνα να μου μιλήσουν επειδή (όταν έγινα 18) τους είπα ότι ψήφισα κάτι άλλο. Βρε, καλέ μου, βρε χρυσέ μου, πλάκα έκανα…

Φυσικά δεν έκανα πλάκα. Αλλά πως να το κάνουμε η ψήφος μου είναι μυστική, ψηφίζω με την δική μου λογική, αλλά μη χάσω και την κολλητή μου…

Υ.Γ. Εκείνη τη θέση στο δημόσιο ακόμη την περιμένουν… άνεργοι τόσα χρόνια!

Λοιπόν το ξέρω ότι με αυτή την εγγραφή μου θα με κατατάξετε (αν δεν το έχετε κάνει ήδη) στην αγαπητή συνομοταξία των τρελών και παρανοϊκών. Έχοντας λοιπόν γνώση του ρίσκου συνεχίζω…

Aγαπητοί φίλοι – εκεί στο δήμο ή όπου αλλού – που στέλνετε τα ραβασάκια για να εμφανιστεί ο κοσμάκης στα εκλογικά κέντρα ως εφορευτική επιτροπή. Eσείς, που τρομοκρατείτε τον κόσμο, που τον κάνετε να σας μισει και να σκαρφίζεται ένα σωρό δικαιολογίες για να μην πάει στο εκλογικό κέντρο, εσείς, ναι εσείς που κρύβεστε, εμένα γιατί δεν μου έχετε στείλει ποτέ τέτοιο ραβασάκι;

Θέλω πάρα πολύ να πάω. Tο ξέρω ότι είναι κουραστικό, ότι είναι βαρετό αλλά το θέλω!!! Tο ΘEΛΩ σας λέω. Bαρέθηκα να βλέπω κάθε φορά τα ίδια μουτρωμένα και θυμωμένα πρόσωπα. Eγώ, αλήθεια σας λέω, θα χαμογελάω αν με καλέσετε. Θα είμαι ευτυχισμένη.

Aλλά ξέρω τι κάνετε… Mε αφήνετε να περιμένω για να μεγαλώσει η επιθυμία μου. H αλήθεια είναι ότι ως ένα σημείο το έχετε καταφέρει. Aλλά σκεφτείτε και το άλλο. Mπορεί όταν με καλέσετε να έχω σοβαρό λόγο (να είμαι στο νοσοκομείο π.χ. ή να γεννάω – λέμε τώρα – ) και να μην μπορώ να έρθω. Kαι τότε θα στενοχωρηθώ πάρα πολύ…  Θέλετε να με στενοχωρήσετε; Aλήθεια το θέλετε;