Posts Tagged ‘επιλογες’

Το επάγγελμα που εξασκώ (γραφίστας – τρομάρα μου!) το επέλεξα. Η μήπως με επέλεξε;

Το σίγουρο είναι ότι παρόλο που αγαπούσα από μικρό παιδί όλα αυτά που κάνει ή μπορεί να κάνει ο γραφίστας, δεν ήξερα καν ότι υπάρχει αυτό το επάγγελμα. Αγαπούσα λοιπόν τα “προϊόντα” του αλλά δεν ήξερα ΠΩΣ είχαν δημιουργηθεί. Ήταν για μένα κάτι το μαγικό. Τα κοιτούσα με δέος και αυτός ίσως ήταν ο λόγος που ποτέ δεν πίστεψα ότι είναι κάτι που μπορώ να κάνω και εγώ.

Για την γραφιστική/φωτογραφία (διπλή αγάπη, τελικά) έμαθα όταν ήταν πια αρκετά αργά. Αργά για τι; Για να ζωγραφίσω, να μελετήσω, να δώσω πανελλήνιες. Μια σειρά από “τυχαίες” – “άτυχες” – θα έλεγε κανείς – συγκυρίες με “έσπρωξαν” να δω τα πράγματα λίγο διαφορετικά. Δεν πέρασα στις πανελλήνιες (μα σχολές ήταν αυτές που είχα επιλέξει;) και κάπου στην δεύτερη προσπάθεια μου, εμφανίστηκαν μπροστά μου κάποια σεμινάρια. Δεν μπορούσα να αναγνωρίσω ανάμεσα στους περίεργους (;) τίτλους (μα καλά στραβή ήμουν;) ποιό θα με ενδιέφερε και επειδή δε με ενδιέφερε κανένα (;) αλλά ήθελα τα χρήματα από τα σεμινάρια επέλεξα “Ηλεκτρονική τυπογραφία”. Ε, ρε γλέντια… τι είναι αυτό; Ηλεκτρονική είναι, υπολογιστές θα έχει…

Αυτό ήταν. Από τότε άλλαξε ΚΥΡΙΟΛΕΚΤΙΚΑ η ζωή μου. Ξέχασα τις Πανελλήνιες, τα ξέχασα όλα. Πλέον είχα αποφασίσει ότι θα πήγαινα σε ιδιωτικό ΙΕΚ (το οποίο ήταν ακριβώς στο τέρμα των λεωφορείων από το σπίτι μου, και ποτέ δεν το είχα προσέξει!!!) να ακολουθήσω αυτό που είχα αγαπήσει από μικρή.

Τα πράγματα στη σχολή φυσικά και δεν ήταν εύκολα. Για έναν άνθρωπο που δεν έχει σχεδιάσει ποτέ του, ήταν πολύ δύσκολα. Παρόλα αυτά δεν υπήρχε περίπτωση να το παρατήσω. Προσπαθούσα να κερδίσω κάτι από τα χαμένα χρόνια άγνοιας. Τελείωσα, βρήκα αμέσως δουλειά πάνω στο αντικείμενο, πολύ σύντομα εξειδικεύτηκα και εργάζομαι ήδη δέκα χρόνια.

Και μετά από δέκα χρόνια έρχεται η στιγμή να αναρωτηθώ. Μήπως έχω κάνει λάθος επιλογές; Μήπως όντως δεν ήταν για μένα αυτό το επάγγελμα μια και τελικά εξασκώ το πιο μη δημιουργικό κομμάτι του; Δεν έχω σταματήσει να μελετάω και να ενημερώνομαι για τις εξελίξεις. Αλλά γιατί; Για να “κερδίσω” τον χαμένο χρόνο; Θα χρησιμοποιήσω ποτέ τις γνώσεις αυτές; Μαθαίνω για μένα ή για να “χρησιμοποιήσω” τις γνώσεις μου; Και μέχρι που θα με αφήσουν να φτάσω; Ποιοί; Στην καλύτερη περίπτωση τα πραγματικά ταλέντα, τα “παιδιά θαύματα” που μπορεί να με κάνουν να νιώσω άβολα, μειονεκτικά. Στην χειρότερη οι “κακοί” επαγγελματίες που είτε γιατί βρήκαν έτοιμα κάποια πράγματα είτε γιατί θεωρούν πως γνωρίζοντας ένα πρόγραμμα μπορούν να μετατραπούν σε “super – duper” γραφίστες, είτε γιατί μπορούν εύκολα να δουν κάτι, να το αντιγράψουν και σιγά… πολλοί θα το δουν λίγοι θα το καταλάβουν. Αυτοί απλά θα με κάνουν να νιώσω “ηλίθια”.

Επέλεξα να ακολουθήσω ένα επάγγελμα που δεν θα σταματήσει (θέλω να πιστεύω) ποτέ να ανανεώνεται και να με ανανεώνει. Θέλω να πιστεύω (αν και πολλές φορές αναρωτιέμαι γι’αυτό) ότι δεν έκανα λάθος επιλογή.

Θα επανέλθω με περισσότερες “λάθος” επιλογές.