Posts Tagged ‘γυμνάσιο’

Στο γυμνάσιο την σκυτάλη στο διάβασμα την πήρε ο μπαμπάς, καθώς βγήκε σε σύνταξη. Εκεί τα πράγματα ήταν πιο ζόρικα για μένα. Δεν ήταν εύκολο να τον πείσω ότι διαβάζω και μόνη μου. Αρχίσαμε λοιπόν το διάβασμα με την γνωστή μέθοδο της παπαγαλίας που σιχαινόμασταν και οι δύο. “Διάβασε τι σας έχουν βάλει, και έλα να μου πεις το μάθημα”.

Εγώ διάβαζα μια φορά τι έγραφε το βιβλίο και έλεγα τα δικά μου. Τι;, τσάμπα είχα μάθει τόσες εναλλακτικές λέξεις; Ευτυχώς ο μπαμπάς δεν έπεμενε στην παπαγαλία αλλά στο νόημα. Το οποίο, όταν παρακολουθούσα στην τάξη, έβγαινε εύκολα. Όταν όμως χάζευα – συχνό φαινόμενο- του έβγαζα την ψυχή.

Το σκηνικό λοιπόν είχε ως εξής: Ο μπαμπάς ξαπλωμένος να λύνει σταυρόλεξο και εγώ να χώνομαι κάτω από την κουβέρτα, να κουλουριάζομαι δίπλα του, να προσπαθώ να τον πείσω ότι έχω διαβάσει και να λύσουμε μαζί το σταυρόλεξο.

Έπιανε λοιπόν το βιβλίο και αρχίζαμε. Θυμόμουν τα μισά. Άντε πάλι… Το ίδιο σκηνικό για καμία ώρα. Τελικά το συζητούσαμε το μάθημα. Και έτσι μάθαινα πιο πολλά. Έπαιρνα και το ύφος του “τι λες τώρα” και όλα καλά. Τελειώναμε γρήγορα και μετά αγκαλίτσα λύναμε σταυρόλεξα…

Και δώστου νέες λέξεις για μένα…

Τελικά πάνω που άρχισε να μου αρέσει το διάβασμα με τον μπαμπά, το κόψαμε. Με “διάβαζε” μόνο όταν είχα κανένα σημαντικό διαγώνισμα και αφού τον έπρηζα πρώτα. Έλεγε πάντα “σου έδειξα τον τρόπο να διαβάζεις, δεν έχει νόημα να διαβάζεις μόνο μαζί μου. Εγώ απλά έλεγχο θα κάνω αν θες”.

Ο μπαμπάς ερχόταν στο σχολείο να ρωτήσει κιόλας την πρόοδό μου. Πάντα άκουγε τα καλύτερα (όχι τόσο στην απόδοση όσο στη διαγωγή) αλλά με αυστηρό ύφος (που έβλεπα ότι γελούσαν τα μουστάκια του) μου έλεγε ότι θέλει κι άλλη προσπάθεια. Κάποια στιγμή που είχε έρθει να πάρει τους βαθμούς του έδωσε συγχαρητήρια η καθηγήτρια. Την ρώτησε για ποιο πράγμα, αφού οι βαθμοί μου ήταν μέτριοι. Και τότε του έδειξε τις απουσίες. χμ… μάλλον κατάλαβε.