Posts Tagged ‘κατασκήνωση’

Ένα βράδυ, πριν χρόνια σε μια κατασκήνωση.

Σκούντημα στο χέρι…

– Συγγνώμη, μπορώ να σας μιλήσω;

– Ναι, βεβαίως. Τι συμβαίνει;

– Συγγνώμη, δεν έπρεπε να σας ξυπνήσω. Θα είστε κουρασμένη, αλλά δεν μπορώ να κοιμηθώ.

– Μην αγχώνεσαι… Αφού ξέρεις, έχω τον ύπνο στο τσεπάκι μου. Θες να σου δώσω λίγο;

Χαμογελάκια…

– Είσαι λίγο αγχωμένη, τι συμβαίνει;

– Νομίζω ότι ο χειμώνας θα είναι δύσκολος.

– Από πλευράς μαθημάτων;

– Όχι. Αλλά να, νομίζω ότι οι γονείς μου χωρίζουν.

– Νομίζεις ή το ξέρεις.

– Είμαι σχεδόν σίγουρη. Οι καυγάδες τους έχουν πλέον σταματήσει. Πολλές φορές ο μπαμπάς δε μένει στο σπίτι. Η μαμά κλαίει… Τα μικρά γκρινιάζουν…

– Είσαι η μεγαλύτερη από τα αδέλφια σου έτσι;

– Ναι.

– Προσπάθησε να σταθείς δυνατή. Το ξέρω ότι σου είναι δύσκολο. Παίρνεις ένα ρόλο που δεν είναι για την ηλικία σου αλλά πρέπει να προσπαθήσεις. Έχεις κανέναν άλλο;

– Όχι. Η γιαγιά μου έχει να έρθει στο σπίτι εδώ και πολύ καιρό. Οι συγγενείς έχουν απομακρυνθεί… Στους φίλους μου δε θέλω να πω τίποτα. Αν και έχουν δει τον μπαμπά σε ένα μαγαζί. Με ρωτούσαν διάφορα και αναγκαζόμουν να λέω ψέματα… Εδώ μόνο βρήκα λίγη ηρεμία και αύριο… επιστρέφουμε. Καταλαβαίνεις πως νιώθω;

– Ηρέμησε… Δεν ξέρω αν αυτό θα σε ανακουφίσει καθόλου αλλά μπορείς να μιλάς σε μένα. Θέλω να με παίρνεις τηλέφωνο όποιαδήποτε ώρα. Είπαμε, έχω τον ύπνο στο τσεπάκι μου…

– Ευχαριστώ πολύ. Δεν ξέρω αν θα το κάνω αλλά με ηρεμεί πολύ να ξέρω ότι μπορώ.

– Έλα ξάπλωσε… Κοιμήσου. Αύριο θα είναι δύσκολη μέρα.

Γιατί κάποια βιώματα δεν ξεχνιούνται… Σε ευχαριστώ πολύ…