Posts Tagged ‘λογισμός’

Πρίν χρόνια είχα ακούσει την εξής ιστορία:

“Μια παρέα είχε πάει επίσκεψη σε ένα μοναστήρι. Καθώς μπήκε στο ναό ένας από τους φίλους και κάθησε στο στασίδι, έπεσαν από την τσέπη του τα τσιγάρα του. Δεν το πρόσεξε και βγήκε από το ναό. Στη συνέχεια μπήκε κόσμος μέσα στο ναό. Ένας κύριος που είδε το πακέτο σκέφτηκε:

– Κάποιος μοναχός καπνίζει…

Ανάμεσά τους ήταν και ένα μικρό παιδί. Βλέπει το πακέτο και λέει στη μαμά του:

– Μαμά, μαμά… Κάποιος κύριος ξέχασε τα τσιγάρα του!”

Αυτή την ιστορία την έκανα εικόνα και την κουβαλάω μέσα μου. Πολλές φορές όταν βγάζω εύκολα συμπεράσματα, σκέφτομαι το παιδάκι…

Σήμερα είχα μια συζήτηση. Μου είπαν κάτι και με προβλημάτισε πολύ. Καθώς περπατούσα στο δρόμο σκεφτόμουν πόσο δίκιο μπορεί να έχουν. Το μυαλό ταξίδεψε πολύ. Έφτασε και στην γνώριμη εικόνα. Το μικρό παιδί. Η αθωότητα ή η αφέλεια του – για τους μεγάλους. Χαμογέλασα. Τόσα χρόνια προσπαθούσα να πλησιάσω τη σκέψη του παιδιού και όμως το μόνο που κατάφερνα ήταν να μπορεί με πει κάποιος αφελή.

Λυπάμαι. Δε μπορώ να απολογηθώ γιαυτό. Δεν έμαθα να φιλτράρω την κάθε μου κίνηση, την κάθε μου σκέψη, την κάθε μου πράξη με το τι μπορεί να σκεφτεί κάποιος άλλος. Δεν έμαθα να το κάνω. Και δεν μπορώ να το κάνω. Είναι πια αργά…

Σκόρπιες βασανιστικές σκέψεις…