Posts Tagged ‘μαριονετα’

Από μικρή κάτι με απωθούσε στις μαριονέτες. Όχι μόνο επειδή ήταν τόσο ανθρωπόμορφες, αλλά κυρίως γιατί ήταν άβουλες. Ναι καλά διαβάσατε. Όλες οι κούκλες είναι άβουλες θα μου πείτε όμως η μαριονέτα, είναι μια κούκλα με κίνηση. Κίνηση που εξαρτάται από το πως θα κουνήσω εγώ τα χέρια μου. Ονειρευόμουν την μαριονέτα να κόβει τα σχοινιά και να αποφασίζει να κινηθεί μόνη της, να κάνει βήματα όπως αυτά που προσπαθούσα να κάνω εγώ.

Αργότερα, απέκτησα αρκετές μαριονέτες. Ποτέ όμως δεν έπαιξα μαζί τους. Προτιμούσα να τις κρεμάσω κάπου και να τις βλέπω. Πολλές φορές ούτε να τις βλέπω δεν ήθελα. Με τρόμαζαν.

Στις 20 μου, ένας συμμαθητής μου από την σχολή με έκανε να δω την μαριονέτα με άλλο βλέμα. Σχεδιάζοντας μια αφίσα για την αιμοδοσία είχε βάλει μια μαριονέτα που κάποια κορδόνια ήταν κόκκινα και κάποια σπασμένα (αν θυμάμαι καλά). Με είχε μαγέψει και ο σχεδιασμός και η ιδέα (ακόμη βρε Τάσο, ελπίζω να την δω τυπωμένη). Την λυπήθηκα τη μαριονέτα. Η συγκεκριμένη δεν ήταν απλά άβουλη, ήταν ανήμπορη…

Aργότερα είδα μια παράσταση με μαρονέτες και πραγματικά μαγεύτηκα. Tότε όμως δεν έβλεπα να σχοινιά. Aυτό με τρόμαξε περισσότερο…

Μια φιγούρα στο χορό έχει ακριβώς αυτή τη λογική. Της μαριονέτας. Εχθές προσπάθησα να την μάθω. Το σώμα μου αρνιόταν πεισματικά να ακολουθήσει. Βρε καλή μου, βρε χρυσή μου… τίποτα. Εγώ επέμενα στις δικές μου κινήσεις.

– Πραγματικά δε σε καταλαβαίνω. Θέλει πολύ κόπο να κάνεις αυτό που κάνεις. Αφήσου να δώσω εγώ εντολή στα χέρια σου για να κουνήσεις τα πόδια σου όπως πρέπει.

– Δεν το κάνω επίτηδες. Αρνούμαι να δεχθώ εντολές από εξωγενείς παράγοντες.

– Είσαι χαζό παιδί μου; Σταμάτα να γελάς. Τόσο καιρό πως χορεύεις δηλαδή;

– Η συγκεκριμένη φιγούρα μου θυμίζει μαριονέτα.

– Ε, και; Tι έχει η μαριονέτα;

– Eίναι άβουλη.

– Δεν πας καλά.

Περιττό να σας πω ότι η συζήτηση και οι προσπάθειες συνεχίστηκαν για περίπου 40 λεπτά. Τελικά τα κατάφερα. Νοιώθω όμως τόσο … αδύναμη!