Posts Tagged ‘μουσική’

Το καινούργιο μου κόλλημα. Το νέο cd των Onirama “Κλεψύδρα”. Με βοήθησε να καταλάβω γιατί σε όλα τα παιχνίδια ήμουν διστακτική στο να γυρίσω την κλεψύδρα. Αυτό το “κι ό,τι βγει” με τρομάζει. Ίσως ακόμη δεν έχω νοιώσει έντονα την ανάγκη να διαγράψω όσα έχω ζήσει. Γιατί να το κάνω όμως;

Έγραψα και τους στίχους….

Επιστρέφω σε λίγο τα ρολά μου κλειστά

θέλω μόνο να φύγω κι ας γυρίσω ξανά

Επιστρέφω σε λίγο κι ας είναι αργά

τ΄όνειρο δεν αφήνω κι ας κοστίζει ακριβά

Επιστρέφω σε λίγο κι ας μην είσαι εκεί


δεν μπορώ άλλο να μείνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή


παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή


την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει


αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Επιστρέφω σε λίγο δε θα πάω μακριά

την αλήθεια θα κρύβω για μια μόνο βραδιά

Επιστρέφω σε λίγο είναι η πόλη μικρή

στην υγειά μας θα πίνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή

παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή

την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει

αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Για όσους έφυγαν νωρίς… 😦

Mε εντελώς ταξιδιάρικη και πειραχτική διάθεση… (πρόληψη και όχι θεραπεία, μη χτυπήσει το τηλ.)

ΑΧ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

Μουσική – Στίχοι: Ορφέας Περίδης

Ερμηνεία: Ορφέας Περίδης, Μελίνα Κανά, Λιζέτα Καλημέρη

Από τα βάθη της ψυχής

κι από του νου τα ύψη

απ’ το βυθό της θάλασσας

ως τις βουνοκορφές

ψάχνω να σε βρω

Μια σφαίρα υγρή γύρω απ’ τη γη

μια ουράνια δεξαμενή

εκεί που λούζονται οι ψυχές

πριν να χαθούν στο σύμπαν

με ένα πήδο ένα πρωί

να μπω με μια βουτιά εκεί

απ’ τον βυθό, απ’ τον πάτο

να δω τα πάνω κάτω

να βρω όλα τα χαμένα


ίσως να βρω κι εσένα

Αχ, να σε βρω, αχ, να σε βρω

μόνο για λίγο να σε δω

ν’ ακούσω τη σκιά σου

να μου φωνάζει γεια σου

Ακούς στα δέντρα τα πουλιά

άνθρωποι είναι με φτερά

που φέρνουν τα μηνύματα

από τον άλλο κόσμο

Φυσάει αέρας στα κλαδιά

μου απαντούν ψιθυριστά

κι αυτό που ψάχνεις θα στο πουν

τα πιο βαθιά πηγάδια

Έψαξα γη και ουρανό

μια περπατώ και μια πετώ

στων δύο κόσμων το κενό

να βρω την χαραμάδα

Στα βάθη των ωκεανών

ακούω τον ήχο των σεισμών

κι από την γη που άνοιξε

περνάω στον κάτω κόσμο

να βρω όλα τα χαμένα

ίσως να βρω κι εσένα

ΣΚΙΣΑΜΕ!!!!!

(Λεπτομέρειες προσεχώς)

Πάντως την παράσταση “έκλεψε” ένα ζευγάρι υπερηλίκων που πραγματικά μας έβαλαν τα γυαλιά σε πολύ δύσκολους χορούς….

Γιατί τελικά αν κάτι το αγαπάς, η ηλικία δεν σε εμποδίζει…

Ο χορός ( Κλείσε τα μάτια )

Στίχοι: Onirama

Μουσική: Onirama

Πρώτη εκτέλεση: Onirama

Ένα ταξίδι ξεκινάει

ένα ταξίδι μακρινό

ουράνιο τόξο που γελάει

και σε ρίχνει στο κενό

Χρώματα αγαπημένα

μυρωδιά που ακολουθεί

χιλιάδες σκέψεις στα χαμένα

κι έρωτας μεσ’ τη βροχή

Κλείσε τα μάτια κι άφησε το μυαλό

άνοιξ’ τα χέρια πιάσε τον ουρανό

Δώσε στη τρέλα σου λιγάκι απ’ το φως

ξέχνα το αύριο αρχίζει ο χορός

Μουσικές που σου μιλάνε

μουσικές που σ’ οδηγούν

λέξεις που σου τραγουδάνε

και την αλήθεια σου ξεχνούν

Όνειρα καλά κρυμμένα

μέσα σε χρυσά μαλλιά

γεύση ανοιξιάτικη μέσ’ από σένα

και τα μεσάνυχτα αγκαλιά

Άλλο έψαχνα, αλλά έπεσα πάνω σου κοριτσάκι. Xαθήκαμε…

Ένα τραγούδι, χιλιάδες διαφορετικές αναμνήσεις… Γιατί τίποτα δεν είναι τυχαίο. Oύτε η σημερινή ημέρα.

Kαι αμέσως μετά χτύπησε το τηλέφωνο. Σα να ήξερα τι ήθελες. Eίπες 2 χαζά αστεία.

– Πήγες;

– Δεν πρόλαβα…

– Θες να πάμε μαζί μετά;

– Nαι.

Tίποτα λιγότερο, τίποτα περισσότερο. Kαταλάβαμε…

Aνάγκη για τεράστια αγκαλιά

Για μάλωμα  αλλά και για ντάντεμα

Για μοναξιά αλλά και για παρέα

Δεν ξέρω τι θέλω…

Mου λείπεις… περισσότερο από τότε που σε έχανα

Mου λείπεις… γιατί δεν ξέρω πλέον αν… τέλος πάντων… ελπίζω να συμφωνείς ή μάλλον ξέρω που θα διαφωνούσες. Όμως προσπαθώ να μη σε απογοητεύσω. Eλπίζω να το ξέρεις…

Πλησιάζουν οι μέρες… Kαι εγώ θα είμαι μόνη μου. Πρώτη φορά.

Ακριβώς η εκτέλεση που ήθελα …

 

Στίχοι: Νίκος Μωραΐτης

Μουσική: Γιώργος Δημητριάδης

Πρώτη εκτέλεση: Άλκηστις Πρωτοψάλτη

Νομίζω πως δε σε θυμάμαι πια

τα μάτια μου βαριά να δουν εσένα

κοιτάζω μια παλιά σου carte postale

ποιος έγραψε μ’ αυτά τα γράμματα τα ξένα

Τώρα έχω ένα σπίτι

που ποτέ δεν έχεις δει

τώρα έχω ένα αμάξι

που ποτέ δεν έχεις μπει

και μια λύπη, αχ! μια λύπη

που δεν έχεις φανταστεί

Γιατί όλα προχωρούν χωρίς εσένα

κι αυτό τώρα λέγεται ζωή

Νομίζω πως σε ξέχασα αλλά

τις νύχτες που μετρώ το χρόνο μόνη

το χέρι σου μου πλέκει τα μαλλιά

το χάδι σου αυτό ακόμα με σκοτώνει

Δεν έχει καμία σχέση με την διάθεσή μου… Απλά εχθές το πρωί ταξίδεψα ραδιοφωνικά σε μια άλλη εποχή και αυτό το τραγούδι μου έχει κολλησει άσχημα.

Αφιερωμένο εξαιρετικά στη Μάνια!

Καληνυχτα!

Oh, ohhhhhh, oh, I am…

I had it all

But I let it slip away

Couldn’t say I treated you wrong

Now I wander around

Feeling down and cold

Trying to believe that you’re gone

Chorus:

Love takes time

To heal when you’re hurting so much

Couldn’t see that I was blind

To let you go

I can’t escape the pain

Inside

‘Cause love takes time

I don’t wanna be here

i don’t wanna be here

alone

Losing my mind

From this hollow in my heart

Suddenly I’m so incomplete

Lord I’m needing you now

Tell me how to stop the rain

Tears are falling down endlessly

Love takes time

To heal when you’re hurting so much

Couldn’t see that I was blind

To let you go

I can’t escape the pain

Inside

‘Cause love takes time

I don’t wanna be here

I don’t wanna be here alone

You might say that it’s over

You might say that you don’t care

You might say you don’t miss me

You don’t need me

But I know that you do

And I feel that you do

Inside

Έψαχνα να βρω ένα τραγουδάκι που να έχει το χρώμα κόκκινο μέσα (εκτός από πάνω μου!)… Έπεσα πάνω σε αυτό που συνδυάζει και την σημερινή ανεμελιά (γιατί κατά τα άλλα καμία σχέση…).

Κόκκινο μπαλόνι

Στίχοι: Σύννεφα με παντελόνια

Μουσική: Σύννεφα με παντελόνια

Πρώτη εκτέλεση: Σύννεφα με παντελόνια

Αλλιώς φυσάει σήμερα, βροχή μυρίζει

απ’ το παράθυρο σε βλέπω, γιορτή αρχίζει

Τόσα γέλια, τόσα κλάματα

αλλιώς ήρθαν τα πράγματα

αν με πίστευες, θα γίνονταν θαύματα

Έλα κοντά μου να κρατηθώ

με το κόκκινο μπαλόνι ν’ απογειωθώ…

Πόσα ήθελα απόψε να σου πω

μα το τηλέφωνό σου άλλαξε αριθμό

Παίζει στα χέρια σου σα μικρό παιδί

ο αέρας του κόβει το σκοινί

Τόσα γέλια, τόσα κλάματα

καιρός να αφήσουμε τα δράματα

αν με πίστευες, θα γίνονταν θαύματα

Έλα κοντά μου να κρατηθώ

με το κόκκινο μπαλόνι ν’ απογειωθώ…

Τι τα θες ξέχνα το χθες

καιρός να φωτίσουμε τις σκοτεινές γωνιές

αν με πίστευες λιγάκι, θα γίνονταν θαύματα

Έλα κοντά μου να κρατηθώ

με το κόκκινο μπαλόνι ν’ απογειωθώ

Έλα κοντά μου να κρατηθώ

με το κόκκινο μπαλόνι ν’ απογειωθώ

Έλα κοντά μου…

ν’ απογειωθώ …

Μου αρέσει πάρα πολύ το τραγούδι αλλά διαφωνώ κάθετα με τους στίχους. Από την αρχή του κιόλας! Δεν μου αρέσει να βάζω ποτέ το γιατί πριν από την αγάπη.

Ο λόγος που το κάνω εγγραφή είναι ότι μου έχει κολλήσει η μελωδία του… Παρά τις όποιες αντιρρήσεις μου, μου κόλλησε!

http://www.esnips.com//escentral/images/widgets/flash/esnips_player.swf

Γιατί να σ’ αγαπώ αφού δεν ξέρεις

για μένα να υποφέρεις, όπως εγώ

Γιατί να σ’ αγαπώ αφού δεν χάνεις

ευκαιρία να με κάνεις, να σε μισώ

Πότε θα σε βαρεθώ να σε αλλάξω,

πότε θα σε βαρεθώ;

Πότε θα σε βαρεθώ να σ’ απαλλάξω

απ’ όσα σου ζητώ;

Γιατί να σ’ αγαπώ αφού δεν ξέρεις

για μένα να υποφέρεις

Γιατί να σ’ αγαπώ αφού δεν ξέρεις

άλλη λέξη να προφέρεις, απ’ το εγώ

Γιατί να σ’ αγαπώ αφού φοβάσαι

να μου δείξεις πως φοβάσαι το σ’ αγαπώ

Πότε θα σε βαρεθώ να σε αλλάξω,

πότε θα σε βαρεθώ;

Πότε θα σε βαρεθώ να σ’ απαλλάξω

απ’ όσα σου ζητώ;

Γιατί να σ’ αγαπώ αφού δεν ξέρεις

για μένα να υποφέρεις

Δεν ξέρω αν θα καταφέρω να μπω ξανά σήμερα…

Μια ιδέα από αυτό που θα ακούσετε το βράδυ… (μην περιμένετε να χορεύω έτσι!)

Οτιδήποτε χρειαστείτε, στο κινητό!