Posts Tagged ‘μουσική’

– Eγώ το έχω βαφτίσει _ _ _ _ _ και εσύ απλά θα με ακολουθήσεις.

– Γιατί χάθηκαν τα “αυθεντικά”;

– Όχι, αλλά εγώ αυτό θέλω.

– Ήταν πολύ ωραίο…

– Eίδες, που χρειαζόταν η … βάφτιση.

– Σαν τραγούδι εννοώ.

– … σε ποιά επίπεδα ποιότητας κινείσαι…

– Θες να σου απαντήσω, τώρα;

– … άλλη μια φορά σου βγάζω κόκκινη κάρτα…

Γιατί έχω την αίσθηση ότι ήθελες να ξεκινήσω εγώ την συζήτηση; Όπως και να έχει, το τραγούδι μου άρεσε.

Ξενύχτησα πάλι λιγάκι εχθές, ψάχνοντας μουσική για ένα παιδικό πάρτυ. Δεν ήθελα και πολλά… κόλλησα! 

Άμεσα αποτελέσματα…

Έγραψα και εσβησα πολλές φορές αυτή την εγγραφή. Και μετά βρήκα αυτό το τραγούδι. Μιλάει μόνο του..

ΣΤΟ ΠΑΤΩΜΑ, Τ. Τσανακλίδου

Στίχοι: Λ. Νικολακοπούλου

Μουσική: Σ. Κραουνάκης

Κοντά στα κύματα θα χτίσω το παλάτι μου

θα βάλω πόρτες μ’ αλυσίδες και παγώνια

και μέσ’ στη θάλασσα θα ρίξω το κρεβάτι μου

γιατί κι έρωτες μου φάγανε τα χρόνια

Να κοιμηθώ στο πάτωμα

να κλείσω και

να κλείσω και τα μάτια

γιατί υπάρχουν κι άτομα

που γίνονται κομμάτια

Ξυπνάω μεσάνυχτα και ανοίγω το παράθυρο

και αυτό που κάνω ποιος σου το ‘πε αδυναμία

που λογαριάζω το μηδέν μου με το άπειρο

και βρίσκω ανάπηρο τον κόσμο στα σημεία

Να κοιμηθώ στο πάτωμα

να κλείσω και,

να κλείσω και τα μάτια

γιατί υπάρχουν κι άτομα

που γίνονται κομμάτια

Το καινούργιο μου κόλλημα. Το νέο cd των Onirama “Κλεψύδρα”. Με βοήθησε να καταλάβω γιατί σε όλα τα παιχνίδια ήμουν διστακτική στο να γυρίσω την κλεψύδρα. Αυτό το “κι ό,τι βγει” με τρομάζει. Ίσως ακόμη δεν έχω νοιώσει έντονα την ανάγκη να διαγράψω όσα έχω ζήσει. Γιατί να το κάνω όμως;

Έγραψα και τους στίχους….

Επιστρέφω σε λίγο τα ρολά μου κλειστά

θέλω μόνο να φύγω κι ας γυρίσω ξανά

Επιστρέφω σε λίγο κι ας είναι αργά

τ΄όνειρο δεν αφήνω κι ας κοστίζει ακριβά

Επιστρέφω σε λίγο κι ας μην είσαι εκεί


δεν μπορώ άλλο να μείνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή


παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή


την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει


αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Επιστρέφω σε λίγο δε θα πάω μακριά

την αλήθεια θα κρύβω για μια μόνο βραδιά

Επιστρέφω σε λίγο είναι η πόλη μικρή

στην υγειά μας θα πίνω κι ίσως μια άλλη στιγμή

Μα πώς να χωρέσει ο χρόνος σε μια ευχή

παράξενο παιχνίδι είναι η ζωή

την κλεψύδρα να γυρνούσα κι ότι βγει

αρκεί να ξαναρχίζαν όλα απ΄την αρχή

Για όσους έφυγαν νωρίς… 😦

Mε εντελώς ταξιδιάρικη και πειραχτική διάθεση… (πρόληψη και όχι θεραπεία, μη χτυπήσει το τηλ.)

ΑΧ ΝΑ ΣΕ ΔΩ

Μουσική – Στίχοι: Ορφέας Περίδης

Ερμηνεία: Ορφέας Περίδης, Μελίνα Κανά, Λιζέτα Καλημέρη

Από τα βάθη της ψυχής

κι από του νου τα ύψη

απ’ το βυθό της θάλασσας

ως τις βουνοκορφές

ψάχνω να σε βρω

Μια σφαίρα υγρή γύρω απ’ τη γη

μια ουράνια δεξαμενή

εκεί που λούζονται οι ψυχές

πριν να χαθούν στο σύμπαν

με ένα πήδο ένα πρωί

να μπω με μια βουτιά εκεί

απ’ τον βυθό, απ’ τον πάτο

να δω τα πάνω κάτω

να βρω όλα τα χαμένα


ίσως να βρω κι εσένα

Αχ, να σε βρω, αχ, να σε βρω

μόνο για λίγο να σε δω

ν’ ακούσω τη σκιά σου

να μου φωνάζει γεια σου

Ακούς στα δέντρα τα πουλιά

άνθρωποι είναι με φτερά

που φέρνουν τα μηνύματα

από τον άλλο κόσμο

Φυσάει αέρας στα κλαδιά

μου απαντούν ψιθυριστά

κι αυτό που ψάχνεις θα στο πουν

τα πιο βαθιά πηγάδια

Έψαξα γη και ουρανό

μια περπατώ και μια πετώ

στων δύο κόσμων το κενό

να βρω την χαραμάδα

Στα βάθη των ωκεανών

ακούω τον ήχο των σεισμών

κι από την γη που άνοιξε

περνάω στον κάτω κόσμο

να βρω όλα τα χαμένα

ίσως να βρω κι εσένα

ΣΚΙΣΑΜΕ!!!!!

(Λεπτομέρειες προσεχώς)

Πάντως την παράσταση “έκλεψε” ένα ζευγάρι υπερηλίκων που πραγματικά μας έβαλαν τα γυαλιά σε πολύ δύσκολους χορούς….

Γιατί τελικά αν κάτι το αγαπάς, η ηλικία δεν σε εμποδίζει…

Ο χορός ( Κλείσε τα μάτια )

Στίχοι: Onirama

Μουσική: Onirama

Πρώτη εκτέλεση: Onirama

Ένα ταξίδι ξεκινάει

ένα ταξίδι μακρινό

ουράνιο τόξο που γελάει

και σε ρίχνει στο κενό

Χρώματα αγαπημένα

μυρωδιά που ακολουθεί

χιλιάδες σκέψεις στα χαμένα

κι έρωτας μεσ’ τη βροχή

Κλείσε τα μάτια κι άφησε το μυαλό

άνοιξ’ τα χέρια πιάσε τον ουρανό

Δώσε στη τρέλα σου λιγάκι απ’ το φως

ξέχνα το αύριο αρχίζει ο χορός

Μουσικές που σου μιλάνε

μουσικές που σ’ οδηγούν

λέξεις που σου τραγουδάνε

και την αλήθεια σου ξεχνούν

Όνειρα καλά κρυμμένα

μέσα σε χρυσά μαλλιά

γεύση ανοιξιάτικη μέσ’ από σένα

και τα μεσάνυχτα αγκαλιά