Posts Tagged ‘παρηγοριά’

Σίγουρα δεν είμαι ο άνθρωπος που θα παρηγορήσει. Δεν μπορώ. Το ξέρω ότι είναι λάθος, είναι χαζό αλλά δεν μπορώ να παρηγορήσω κάποιον που περνάει δύσκολα. (Μεταξύ μας ούτε εμένα μου αρέσουν τα λόγια παρηγοριάς).

Μπορώ με μεγάλη ευκολία να γίνω ο καραγκιόζης που θα σε κάνει να ξεχαστείς στη δύσκολη στιγμή. Μπορώ να είμαι δίπλα σου, να σου κρατάω το χέρι, αλλά λόγο παρηγοριάς δε θα σου πω. Δεν είναι ότι δε στενοχωριέμαι. Απλά δε μπορώ τα λόγια. Μου ακούγονται τόσο ψεύτικα και υποκριτικά…

Κοιτάζω λίγο πίσω μου. Ναι, τις πιο δύσκολες στιγμές τις πέρασα… γελώντας. Ή με φίλους που με έκαναν να ξεχνιέμαι. Δε θα ξεχάσω, ένα βράδυ όταν σχεδόν με απήγαγαν για να πάμε σινεμά. Δεν ήθελα, δεν άντεχα. Και όμως πήγα. Και ακολούθησε φαγητό. Και γέλασα… Πέρασα καλά. Στην επιστροφή, τα προβλήματα δεν είχαν φύγει. Ήμουν όμως εγώ πιο δυνατή.

Πόσα ξενύχτια έχω περάσει στη δουλειά που ούτε καν τα κατάλαβα γιατί ήταν κάποιος εκεί δίπλα να πει μια κουβέντα, μια βλακεία. Είτε ως παρουσία, είτε ως τηλέφωνο…

Πολλές φορές μπορεί να έχω παρεξηγηθεί γιαυτή μου την… απάθεια. Όμως εσύ -ευτυχώς – το ξέρεις. Ξέρεις ότι ακόμη και στο διάδρομο ενός νοσοκομείου μπορείς να γελάσεις χωρίς να σκέφτεσαι τι θα πει ο κοσμος. Δε θα σου πω λόγια παρηγοριάς. Έχουμε κάνει μυστική συμφωνία… Θυμάσαι;

Οι διακοπές που κάνω κάθε χρόνο στην Κρήτη – οι οποίες κυμαίνονται από 2 εως 15 ημέρες – είναι εντελώς διαφορετικές από την κανονική μου ζωή.

Βρίσκομαι σε ένα θέρετρο της αεροπορίας με 60 περίπου συνταξιούχους, με πολύ ελεύθερο χρόνο. Μπορώ αν θέλω να “γυρίσω” την Κρήτη αλλά ποτέ μου δεν το έχω κάνει. Προτιμώ την χαλάρωση και το φόρτωμα μπαταριών. Οι ανέσεις είναι αρκετές (γυμναστήριο, γήπεδα γκολφ, μπασκετ, θάλασσα, beach bar, φαντάροι!!!) και έτσι ο καιρός περνάει κάτι παραπάνω από γρήγορα.

Τα τελευταία χρόνια άρχισα να παρατηρώ και ορισμένα αρνητικά. Είναι μια μικρογραφία ενός μικρούτσικου χωριού. Δηλαδή, εσύ μπορεί να μιλάς με τον τάδε φαντάρο, σίγουρη ότι δεν σε βλέπει κανείς και την επόμενη ημέρα να σου πετάνε μια σποντίτσα (γιατί για την ηλικία τους, μπορεί να μην βλέπουν καλά αλλά το μυαλό δουλεύει…).  Ένα άλλο αρνητικό είναι ότι άρχισαν να μην ακούνε καλά. Που σημαίνει ότι φωνάζουν… Όλες τις ώρες. Επίσης έχουν μείνει λίγο πίσω όσον αφορά τη διασκέδαση. Έτσι όλους τους χορούς (γιατί χορεύουν!!!) τους χορεύουν fox trot. Και στο μπαράκι (γιατί κάθε βράδυ πάνε στο μπαράκι!!) πίνουν αυτή την ωραία κρητική λεμονάδα που λέγεται…. gorgon space! Όλα αυτά μέσα στην μονάδα, γιατί εκτός μονάδας 8 η ώρα έχουν νεκρώσει τα πάντα. Και θέλω εγώ η καλή σου να πάω μια βολτούλα για ένα ποτάκι έξω από τα αδιάκριτα βλέματα και πρέπει να κάνω “κόμμα” με τον οδηγό να έρθει να με μαζέψει από την πύλη ή να “κλαφτώ” σε κάποιον μόνιμο να με συνοδέψει. Όπως και να το κάνουμε 6 χιλιόμετρα, δεν το περπατάς μες στη νύχτα!!

Αφού περιέγραψα τον περιβάλλοντα χώρο φτάνουμε στον Κώστα και στην Ελένη (στη συνέχεια θα σας αναφέρω και άλλα ιστορικά ζευγάρια!!).

Ο κ. Κώστας είναι ένας άνθρωπος που δεν βλέπει καλά, δεν ακούει καλά, πολύ αδύνατος, που όλοι τον φωνάζουν “Ψαρά” γιατί παρόλα αυτά ψαρεύει (τα 2 τελευταία χρόνια του το απαγόρευσαν μέσα στη μονάδα). Μιλάει δυνατά, θέλει να τα ξέρει όλα. Για όλους έχει κάτι να πει και πάντα λέει την ιστορία της υγείας του που ενώ ήταν έτοιμος να πεθάνει του έγινε κάποια επέμβαση και έχει πλέον υγεία μικρού παιδιού. Ο κ. Κώστας – όλοι λένε- ότι είναι πολύ δύστροπος. Εγώ, η αλήθεια είναι, ότι τον συμπαθώ.

Η κ. Ελένη, ο αφανής ήρωας. Δίπλα του τουλάχιστον 50 χρόνια. Έχει καμπουριάσει προσπαθώντας να τον περιποιηθεί και να τον βοηθήσει.

Οι δυο τους έχουν παιδιά που τους υπεραγαπάνε. Έχουν μεγαλώσει στην Αμερική. Ντύνονται αθλητικά. Πήγαν στους Ολυμπιακούς Αγώνες και παρακολούθησαν πολλά αθλήματα. Γενικά “ζούνε” την ζωή τους.

Φέτος, 2 ημέρες πριν ξεκινήσουμε, ερχόταν συνέχεια στο μυαλό μου ο κ. Κώστας. Δεν ήξερα αν θα έρθει. Αν θα ζει. (Ένα ακόμη αρνητικό σε αυτές τις διακοπές είναι ότι κάθε χρόνο “λείπουν” ορισμένοι). Με τριγύριζε η σκέψη του πολύ έντονα.

Το πρώτο πράγμα που ρώτησα μόλις συνάντησα τους υπόλοιπους γνωστούς ήταν αν θα έρθουν ο κ. Κώστας και η κ. Ελένη. Μου απάντησαν ότι πέθανε. Όχι ο κ. Κώστας. Η κ. Ελένη. Στενοχωρέθηκα πάρα πολύ. Όχι για την κ. Ελένη. Ήταν καλός άνθρωπος, ξεκουράστηκε… αλλά για τον κ. Κώστα. Που είναι μόνος του, που έχασε την συντροφιά του, την παρηγοριά του. Την Ελενίτσα του…

Θα μας λείψετε και οι δυο (γιατί πιθανόν ο κ. Κώστας δεν θα ξαναέρθει στην Κρήτη…)