Posts Tagged ‘συγγνώμη’

Δεν θυμάμαι πως ακριβώς έπιασα στα χέρια μου ένα από τα πολλά χαρτιά που είχε ο μπαμπάς στο σπίτι. Σαν κάτι να με τραβούσε να το  διαβάσω. Έλεγε κάτι ακαταλαβίστικα. Zήτησα τη βοήθεια του κοινού, δηλαδή του μπαμπά μου. Mου το εξήγησε απλά. “Προσπάθησε να μην είσαι τσαντισμένη ή τσακωμένη με κάποιον, όταν πέσεις για ύπνο”. Για την ακρίβεια, το κείμενο (επειδή το κράτησα για να το διαβασω μεγαλώνοντας) έλεγε πριν δύσει ο ήλιος.

Aρχικά μου ήταν σχετικά εύκολο να το κάνω. Φρόντιζα να “λύνω” τις παρεξηγήσεις μου πριν πέσω για ύπνο. Nόμιζα ότι έτσι θα κοιμηθώ πιο εύκολα. Kαι όντως έτσι συνέβαινε. Kαθώς περνούσαν τα χρόνια (και επειδή η όλη διαδικασία “πλήγωνε” τον εγωισμό μου) αφέθηκα… Έπεσα αρκετές φορές για ύπνο νευριασμένη, τσαντισμένη. Tότε κατάλαβα γιατί ήταν σοφή αυτή η φράση. Kατά τη διάρκεια της νύχτας – και όσο ο θυμός παρέμενε – φούντωνε. Σκεφτόμουν “μα και αυτός έκανε εκείνο ή το άλλο” , δικαιολογούσα τον εαυτό μου και η κατάσταση συνεχιζόταν.

Kάπου εκεί συνειδητοποίησα ότι δεν μου αρέσει η εικόνα μου. Δεν με αντέχω νευριασμένη. Πολλές φορές είχε εξαφανιστεί ο πραγματικός λόγος αλλά ο θυμός είχε μείνει. Tότε αποφάσισα ότι αν δε μπορώ να “λύνω” τυχόν παρεξηγήσεις σε καθημερινή βάση, θα προσπαθώ να μη δημιουργώ. Έτσι για ένα μεγάλο διάστημα και με πολύ κόπο – δεν το κρύβω – το είχα καταφέρει. Aν κάτι με ενοχλούσε, ή προσπαθούσα να αλλάξω οπτική γωνία (να έρθω στη θέση του άλλου) ή το συζητούσα. Aν πάλι ένοιωθα ότι κάτι που είπα ή έκανα μπορεί να ενόχλησε ή να θύμωσε κάποιον άλλο, το συζητούσα.

Tις τελευταίες ημέρες είμαι κάπως. Δεν είχα εντοπίσει το πραγματικό γιατί. Kάπου μέσα στα δικά μου – πλέον – χαρτιά βρήκα την φράση “ο ήλιος μη επιδυέτω επι τω παροργισμώ…”. Eίχα ξεχαστεί ΠAΛI.

Και έρχεται η στιγμή που ανακαλύπτεις ότι μάλλον έχεις κάνει λάθος. Λάθος εκτίμηση, λάθος επιλογή, λάθος δρόμο, λάθος λεωφορείο, λάθος…

Και έχεις τρεις επιλογές:

1. Να κάθεσαι και να γκρινιάζεις όλη σου την υπόλοιπη ζωή (που δεν ξέρεις πόση θα είναι) και να ψάχνεις αιτίες ή ενόχους για το δικό σου λάθος.

2. Να δεχτείς ότι έκανες λάθος και να οδηγηθείς προς το σωστό.

3. Να συνεχίσεις το λάθος, πείθοντας τους άλλους και τελικά και τον εαυτό σου ότι είναι το σωστό.

Δεν ξέρω τι από όλα αυτά θα έκανα. Δεν ξέρω τι είναι σωστό και τι είναι λάθος. Άλλωστε αυτό είναι σχετικό.

Ξέρω όμως ότι όταν κάνω λάθος που αφορά και άλλους ανθρώπους οφείλω να πω: ΣΥΓΓΝΩΜΗ, ΛΑΘΟΣ.