Posts Tagged ‘θαυμα’

Ήταν Σάββατο πρωί όταν κτύπησε το τηλέφωνο. Από κάτι κουβέντες που άκουσε μέσα στον ύπνο της κατάλαβε ότι κάτι κακό συνέβη. Δεν ήθελε να σηκωθεί. Ένοιωθε ότι αν έκανε λίγο ακόμη την κοιμισμένη θα ξορκίσει το κακό. Οι κουβέντες έγιναν πιο συγκεκριμένες. Πώς θα της το πούμε; Τον αγαπούσε; Που είναι; Ας κάνουμε προσευχή…

Σίγουρα είχε γίνει κάτι κακό. Δεν κατάλαβε όμως για ποιόν μιλούσαν. Σηκώθηκε δειλά δειλά και πλησίασε τους γονείς της. Δεν ρώτησε τίποτα. Απλά περίμενε.

“Ο Λ. είχε ένα ατύχημα”. Τον Λ. τον γνώρισε πριν λίγα χρόνια. Δεν έκαναν πάρα πολύ παρέα αλλά υπήρχε κάτι που τους έδενε. Είχαν “μεγαλώσει” μαζί. Είχαν κοινά όνειρα, κοινούς στόχους. Νοιάζονταν ο ένας για τον άλλο.

Πάγωσε. Οι ερωτήσεις έρχονταν στο μυαλό της με τρελό ρυθμό. Πώς; Με τί; Είναι καλά; Πού είναι;

Με το μηχανάκι (κάτι ξέρει που τα φοβάται…. νευρίασε). Δεν ξέρουμε λεπτομέρειες. Είναι στο νοσοκομείο.

– Σε ποιό; Φεύγω.

– Δεν μπορείς να πας. Είναι σε κώμα.

Για μια στιγμή ένοιωσε αδύναμη. Δεν ήξερε τι να κάνει… Προσευχή. Ναι, αυτό ήταν το μόνο που μπορούσε να κάνει.

Επικοινωνούσε όσο πιο συχνά μπορούσε πότε με τον αδελφό του και πότε με έναν φίλο τους για να μάθει νέα. Πέρασαν έτσι σχεδόν 2 ημέρες… Ένοιωθε αδύναμη ακόμη και προσευχηθεί. Δεν μπορούσε να το κάνει μόνη της. Σκέφτηκε να ενώσουν τις προσευχές του όλοι οι φίλοι του. Ναι, αυτό ήταν. Ραντεβού στις 5 για παράκληση στην Εκκλησία. Τελευταία επικοινωνία 4.30 όπου ο Λ. ακόμη δεν έχει συνέλθει.

Τελειώνει η παράκληση. Όλοι νοιώθουν πιο δυνατοί. Πιο αισιόδοξοι… Γύρω στις 8 ο  Λ. είχε συνέλθει. Όλοι δόξασαν το Θεό για το θαύμα. Όμως αυτό ήταν μόνο η αρχή.

Τώρα θα φαινόντουσαν καθαρά οι ζημιές στο σώμα του. Μεγάλος κίνδυνος να μην ξαναπερπατήσει… Και αυτό γιατί έπρεπε πρώτα να ασχοληθούν με πιο σοβαρά τραύματα. Θα έκανε μια σειρά επεμβάσεις. Όλες επικίνδυνες. Όμως οι γιατροί έβλεπαν κάτι σε αυτό το παιδί. Είχε όρεξη και πείσμα για να ζήσει.

– Ξέρεις, τελικά αν προσέξεις θα μπορέσεις να περπατήσεις αλλά θα κουτσαίνεις… αργότερα ίσως το διορθώσουμε λίγο και αυτό αλλά θέλει υπομονή.

Η υπομονή άρχισε να τελειώνει. Οι επεμβάσεις ήταν επώδυνες. Όμως οι φίλοι του με τις προσευχές τους ήταν εκεί. Δίπλα του. Πέρασαν σχεδόν 2 χρόνια. Ο Λ. τα κατάφερε. Σηκώθηκε. Περπάτησε, χόρεψε… Τον βλέπαμε και δακρύζαμε από συγκίνηση.

Πέρασαν και άλλα χρόνια… Ο Λ. έκανε και άλλες επεμβάσεις. Τώρα πια κανείς δε βλέπει το πρόβλημα… Όλοι όμως θυμούνται το θαύμα που έζησαν.

Πρόσφατα τον ρώτησε που έβρισκε την δύναμη.

– Δεν ξέρω. Ειλικρινά, δεν ξέρω. Τώρα που το ξανασκέφτομαι νοιώθω ότι δεν θα μπορούσα να αντέξω. Δεν είχα την δύναμη να τα καταφέρω μόνος μου…

Το θαύμα…

Posted: November 27, 2007 in Uncategorized
Tags:

Σήμερα βίωσα ένα θαύμα. Μπορεί να είναι υπερβολικός ο χαρακτηρισμός αλλά επιτρέψτε μου να το πιστεύω. Το έχω ανάγκη.

Ήταν μια ημέρα που φοβόμουν εδώ και 3,5 χρόνια. Την περίμενα, προσπαθούσα να προετοιμαστώ αλλά με φόβιζε. Με άγχωνε, με τρομοκρατούσε. Προσπαθούσα να το αντιμετωπίσω με διάφορους τρόπους. Δεν μπορούσα. Ίσως γιατί ήξερα ότι είναι νωρίς ακόμη (αχ, αυτή η χημεία). Ίσως γιατί δεν ήξερα πως είναι, τι είναι.

Φοβόμουν. Δεν το κρύβω. Φοβόμουν ότι δεν θα ήμουν εγώ η δυνατή. Και έπρεπε. Είναι κάποιες φορές που σε πιάνει το πείσμα και λες πρέπει να δείξω δύναμη. Για τους άλλους. Είναι και κάποιες άλλες φορές που έχεις τόσο πολύ ανάγκη του να είσαι… αδύναμη. Να κλάψεις στον πρώτο ώμο που θα βρεις εύκαιρο. Χωρίς να πεις τίποτα. Απλά να κλάψεις.

Καθώς πλησίαζαν οι μέρες παρακαλούσα να γίνει το θαύμα. Δεν ήξερα πως ακριβώς να το ζητήσω. Ή μάλλον δεν ήξερα τι ακριβώς να ζητήσω. Αλλά ζητούσα να είναι ανώδυνο. Κάποια στιγμή έπιασα τον εαυτό μου να επιμένει. Σαν κακομαθημένο παιδί. Το δικό Σου κακομαθημένο παιδί.

Και το θαύμα έγινε! Εγώ το ξέρω ότι ήταν θαύμα γιατί ήξερα ότι η χημεία πήγαινε κόντρα στη φύση. Ήταν το μόνο πράγμα που είχα μάθει καλά και γιαυτό προσπαθούσα να προετοιμαστώ. Όμως δεν με άφησες να στενοχωρηθώ. Ήθελες όλα να είναι όπως πριν στο μυαλό μου. Σε ευχαριστώ…

Υ.Γ. Πολλοί, πιθανόν να μην καταλάβετε γιατί ακριβώς μιλάω. Όμως οι λεπτομέρειες νομίζω είναι περιττές.