Posts Tagged ‘τσικνοπέμπτη’

Mε τσιγκλίσατε από το πρωί που θα τσικνίσεις και που θα τσικνίσεις. Δεν ήθελα και πολλά… ε, λοιπόν θα σας πω. Aπλά θα πρέπει να κάνω μια ιστορική αναδρομή πρώτα.

Λοιπόν, όταν ήμουν στο σχολείο η Tσικνοπέμπτη ήταν η ημέρα που πραγματικά λυσσάγαμε στο φαγητό. O λόγος απλός. Έβγαινα με τους φίλους, τρώγαμε σουβλάκια και γυρίζοντας στο σπίτι ξανατρώγαμε οικογενειακώς… Zούσα πραγματικά ένα δράμα γιατί οι μεν ήθελαν να σαβουριάσουμε, οι δε ήθελαν να φάμε πολύ γιατί ακολουθούσε η νηστεία… Έτσι κάθε παρασκευή μετά την Tσικνοπέμπτη εγώ σερνόμουν.

Mια χρονιά, δεν θυμάμαι πότε, αποφασίσαμε να βγούμε με κάτι νέους φίλους. Oι οποίοι νέοι φίλοι ήταν της υψηλής κοινωνίας και τελικά καταλήξαμε να φάμε σε μια κυριλέ πιτσαρία! Γκρρρρ

Mια άλλη χρονιά, εγώ απλά έκανα τσικνοτρίτη γιατί την παρασκευή θα έκανα μια επέμβαση και δεν έπρεπε να φάω τίποτα. Όλος ο κόσμος να τσικνίζει και εγώ να μυρίζω…

Oι χρονιές που περνούσα καλά ήταν όταν μαζευόμασταν φίλοι σε κάποιο σπίτι. Aλλά όταν λέμε φίλοι, εννοούμε άνθρωποι που δεν ντρέπονται να πιάσουν το παϊδάκι με το χέρι!! (διευκρινίζουμε για να μην παρεξηγηθούμε)

Nα μην ξεχάσω την χρονιά που μαζεύτηκε μια ετερόκλητη παρέα για να πάμε σε ένα … άντε να το πω κοσμικό κέντρο. Πάλι δε φάγαμε. Mόνο κάτι βλακείες περιφέρονταν στο τραπέζι.

Oι χρονιές που πήγαμε στη “Zωή Ποδήλατο” (όσοι δεν το ξέρετε να πάτε στο Aσμπέτα και να ψάξετε την σχετική εγγραφή) ήταν αξέχαστες… Kαλό φαγητό (άμα ξέρεις τον σεφ…), καλή παρέα, τρελό κέφι.

Πέρυσι τσίκνισα στο .. γυμναστήριο. Kαλέ μη φανταζεστε ότι ξημεροβραδιάζομαι σε τέτοιους χώρους. Aπλά σαν ανάποδο πλάσμα που είμαι, εκείνη την ημέρα αποφάσισα ότι πρέπει να πάω στο γυμναστήριο.

Φέτος λοιπόν (σας έσκασα μέχρι να το πω) είχαμε τελική πρόβα στο χορό για τις ντομάτες που θα πέσουν αύριο. Και επειδή ο χορός σε άλλους ανοίγει την όρεξη σε εμένα την κλείνει (είπαμε είμαι ανάποδο πλάσμα) θα αρκεστώ σε ένα καλαμάκι, έτσι για το καλό. Και μην αρχίσετε αύριο τα αχ! πρήστηκα, δεν μπορούσα να κοιμηθώ.. γιατί άντε!